www.schwiebus.pl

:: Maksymilian von Knobelsdorff
Artyku dodany przez: schwiebu (2005-09-17 11:38:57)


Maksymilian von Knobelsdorff (1539/40 - 1609)

Maksymilian urodzi si ok. roku 1539/40 jako syn Sebastiana i Katarzyny, prawdopodobnie jeszcze w ich posiad這軼iach w kro郾ie雟kiem. Po wcze郾iejszym zapewnieniu dziedziczenia urz璠u starosty przez ojca (rok 1544) sam Maksymilian dokumentem cesarza Ferdynanda I z 29 listopada 1558 roku w Pradze potwierdzi dla siebie i swojej rodziny posiadanie zastawu z zamku, miasta i starostwa 鈍iebodzi雟kiego.

W okresie 1562-64 odnotowany zosta na turnieju rycerskim w Wiedniu, kt鏎y zorganizowa Maksymilian, 闚czesny kr鏊 Czech, dla swojego ojca cesarza Ferdynanda I. Wed逝g ksi璕i turniejowej bra udzia w zmaganiach pieszych i konnych, towarzysz帷 arcyksi璚iu Ferdynandowi z Tyrolu, m這dszemu synowi cesarza. Wyst徙i wtedy jako szambelan kr鏊a oraz chor捫y i radca dworu arcyksi璚ia. W 安iebodzinie s造szymy o nim ju w roku 1561, kiedy cesarz zagwarantowa tu wolny wyb鏎 rady miejskiej.

Herb rodu von Knobelsdorff
Herb rodu von Knobelsdorff

Maksymilian by rzekomo od razu gor帷ym zwolennikiem tego przywileju, w kt鏎ego powstaniu mia sw鎩 udzia bliski mu arcyksi捫 Ferdynand. Starosta 7 listopada 1570 roku o瞠ni si z Ew von Bornst酹 z Kalska, wi捫帷 na sta貫 swoje losy z miastem. By mo瞠 ju w pocz徠kach tego roku Maksymilian by protektorem przywileju cesarza Maksymiliana II jako kr鏊a Czech, zatwierdzaj帷ego w Pradze 23 lutego wszystkie dotychczasowe prawa i wolno軼i miasta oraz podobnego dokumentu cesarza Rudolfa II wydanego w Wiedniu 2 wrze郾ia 1577 roku. W zwi您ku z nowym oszacowaniem dochod闚 z zastawu w 安iebodzinie powsta w roku 1579 ciekawy dokument tego cesarza 鈍iadcz帷y o znacznym powi瘯szeniu jego warto軼i, pod warunkiem m.in. przeznaczenia okre郵onej sumy na wzmocnienie zamku. Przy okazji, ju tradycyjnie, potwierdzono von Knobelsdorffom dziedziczenie zastawu. Za czas闚 Maksymiliana 5 lutego 1578 roku ksi捫皻a i stany 郵御kie we Wroc豉wiu, podczas wojny tureckiej, postanowi造 wzmocni m.in. 安iebodzin jako punkt graniczny. Miasto traktowane w kategoriach „og鏊nie uznanego przesmyku kraju” zamierzano podnie嗆 do rangi twierdzy. Mistrzowie murarscy wykonali odpowiednie pomiary i rysunki, ale na przeszkodzie realizacji tych plan闚 stan窸o zar闚no niekorzystne usytuowanie miasta i zamku w obni瞠niu dolinnym, jak i brak pieni璠zy. Prawdopodobnie po鈔ednim efektem tych przedsi瞝zi耩 by s造nny widok miasta z atlasu Civitates orbis terrarum, nazywany czasem „planem Maksymiliana von Knobelsdorff”. 26 stycznia 1580 Maksymilian uda si w d逝g podr騜 do Innsbrucku, do zamku Ambras arcyksi璚ia Ferdynanda, kt鏎y odsuni皻y od wielkich spraw pa雟twa zajmowa si tam g堯wnie kolekcjonerstwem dzie sztuki.

Zadowolony i szcz窷liwy powr鏂i do 安iebodzina 7 kwietnia, przywo膨c z sob liczne podarunki ksi璚ia. Tutaj zosta od razu zaanga穎wany w ostry sp鏎 mieszczan z Lubrzy z opatem paradyskim Stanis豉wem Wierzbi雟kim i wraz z Zygmuntem von Schlichting ze Staropola sta si skutecznym rozjemc w tym konflikcie. Pewne 鈍iat這 na jego stosunek do religii katolickiej rzuca spos鏏, w jaki przyj掖 ostatniego obecnego tutaj przedstawiciela diecezji pozna雟kiej, biskupa ㄆkasza Ko軼ieleckiego. Kiedy biskup przyby 15 wrze郾ia 1583 roku, to zosta oficjalnie wprowadzony do miasta przez samego Maksymiliana. Nast瘼nie starosta oprowadzi go po ko軼iele i domu parafialnym oraz obieca regulowanie dziesi璚iny. Ostatecznie jednak nie wiemy czy Maksymilian wyznawa wtedy katolicyzm, czy mo瞠 by wobec niego tylko tolerancyjny, zw豉szcza jako urz璠nik kr鏊ewski, co z pewno軼i nie przysparza這 mu w tym wzgl璠zie wielu zwolennik闚, poniewa w闚czas znaczna cz窷 mieszczan sprzyja豉 protestantyzmowi.

W latach 80-tych Maksymilian w陰czy si aktywnie w sprawy miasta. W roku 1583 i 1584, z jego inspiracji, powsta造 dwa systemy zasilania miasta i zamku w wod p造n帷 z okolicznych wzg鏎z na p馧nocy i po逝dniu, kt鏎e mia造 zagwarantowa jej 鈍ie穎嗆 i higieniczno嗆, jako przynajmniej cz窷ciowe zabezpieczenie przed gro嬌 zarazy. W roku nast瘼nym, kieruj帷 si tymi samymi wzgl璠ami, zabroni eksportu piwa 鈍iebodzi雟kiego do Frankfurtu nad Odr, co pocz徠kowo ucieszy這 niekt鏎ych mieszczan, ale ostatecznie przynios這 straty, bo ura瞠ni frankfurtczycy zakazali bezwzgl璠nie importu piwa ze 安iebodzina, zrywaj帷 stare kontakty handlowe.

W roku 1586 Maksymilian wsp馧uczestniczy w wielkim i wa積ym przedsi瞝zi璚iu budowlanym, maj帷ym na celu poprawienie warunk闚 komunikacyjnych miasta, a mianowicie wspar finansowo budow tzw. Nowej Bramy, wiod帷ej z rynku w kierunku drogi na Krosno. Tradycj corocznego „strzelania do kura” miejscowej gildii by這 zapraszanie wa積ych osobisto軼i; st康 cz瘰ta obecno嗆 na nich r闚nie samego starosty. Zadba tak瞠 Maksymilian o swoje sprawy maj徠kowe i rodzinne, powi瘯szaj帷 drog zakupu dobra w okolicy folwarku miejskiego Burglehn oraz potwierdzaj帷, po raz kolejny, prawa do zastawu, z mo磧iwo軼i ich dziedziczenia przez jego potomk闚. Istotn cezur w 篡ciu Maksymiliana v. Knobelsdorff by rok 1587, kiedy mile zaskoczony i ze zrozumia陰 akceptacj otoczenia zosta powo豉ny na deputowanego szlachty ksi瘰twa g這gowskiego do og鏊no郵御kich organ闚 stanowych, m.in. sejmu we Wroc豉wiu. 15 maja 瞠gnano go w asy軼ie w豉dz i ca貫j rady miasta przed Bram G這gowsk, prosz帷 go o odwiedzanie rodzinnych stron przy ka盥ej nadarzaj帷ej si okazji, jako 瞠 nadal pozostawa panem zastawu i starost okr璕u.

Zaszczytn funkcj deputowanego, zapewne w uznaniu zas逝g, sprawowa Maksymilian kilkana軼ie lat, prawdopodobnie do roku 1602. By r闚nie wtedy tytularnie „radc cesarskim”. Jak wiemy, starosta cz瘰to bywa p騧niej w 安iebodzinie, docieraj帷 tu czasem kilka razu do roku, z ca陰 swoj liczn rodzin. Odnotowany zosta np. w dokumencie z 24 sierpnia 1591 roku, w kt鏎ym odsprzedawa mieszczaninowi Janowi Kochowi cz窷 陰k w mie軼ie. By mo瞠 jest to 郵ad szerszej akcji Maksymiliana w pozyskiwaniu 鈔odk闚 finansowych, w sytuacji kiedy w tym瞠 roku, po bezdzietnej 鄉ierci jego krewnego Zygfryda v. Knobelsdorff z Siecieborzyc, jemu przypad這 to dziedzictwo. Ostatecznie maj徠ki Siecieborzyce i Star Koperni w g這gowskiem kupi on w roku 1595, r闚nie inne dobra w okolicy, tytu逝j帷 si odt康 tak瞠 jako „pan z Siecieborzyc”. Sta這 si tak m.in. dlatego, 瞠 jego usilne zabiegi o zakup d鏏r zastawnych w 安iebodzinie zosta造 ostatecznie w roku 1594 odrzucone. Nie pomog豉 tu zar闚no protekcja na dworze cesarza Rudolfa II, jak i w豉sna pozycja. Specjalna komisja dokona豉 spisu w豉sno軼i starosty i mimo pocz徠kowej przychylno軼i odnios豉 si negatywnie do oferty Maksymiliana, uzasadniaj帷 to niewzruszonym prawem ksi瘰twa do niepodzielno軼i terytorialnej i szczeg鏊nym, strategicznym charakterem terytorium, le膨cym przy granicy z Polsk.

Nie bez znaczenia na t decyzj mia豉 zapewne wp造w negatywna postawa w豉dz miejskich, widz帷ych w zamiarach starosty gro嬌 ograniczenia jej autonomii. Z du膨 aktywno軼i wyst徙i Maksymilian ponownie w roku 1597, najpierw jako osoba popieraj帷a wniosek poddanego klasztoru paradyskiego o zakup ziemi, a nast瘼nie jako odbiorca daru-po篡czki (wozu bojowego) od opata Peregryna Kurskiego. Jako senior rodu i dziedzic Siecieborzyc zorganizowa w tym瞠 roku tak瞠 zjazd rodziny von Knobelsdorff. Jeszcze przed zdj璚iem z urz璠u deputowanego wspomniano go w roku 1601 podczas zakupu 陰ki, le膨cej w otoczeniu zamku i m造na w 安iebodzinie. Nie do ko鎍a jasne jest posiadanie ju przez niego maj徠ku ziemskiego w Mysz璚inie, kt鏎y pewnie potwierdzony zosta w r瘯ach v. Knobelsdorff闚 dopiero w czasach jego syna-Jana Jerzego. Maksymilian, prawdopodobnie schorowany, usun掖 si w cie spraw publicznych po roku 1602, uzyskuj帷, w uznaniu zas逝g za 16-letni s逝瘺, dalsze zwi瘯szenie warto軼i zastawu o kolejne 7000 talar闚. Zar闚no przez wsp馧czesnych autor闚, jak i p騧niejsz literatur uwa瘸ny by za „rozs康nego i m康rego pana, nadto du瞠j wiedzy i sta貫j woli oraz szlachetnego charakteru”.

Niekt鏎zy widzieli w staro軼ie przyjaciela sztuki i wiedzy, a jeden z autor闚 郵御kich przytoczy o nim taki dwuwiersz elegijny: „Thespiades oculis mage fovit amabilis Heros; / Qvas Eqvitum cretus sangvine rarus amat”. Zmar we Wroc豉wiu w roku 1609, a jego cia這 zosta這 sprowadzone do 安iebodzina i spocz窸o w rodzinnym grobowcu w obecnym ko軼iele p.w. 鈍. Micha豉.

Marek Nowacki
Muzeum Regionalne w 安iebodzinie
Materia pierwotnie opublikowany na stronie www.swiebodzin.com

Maksymilian von Knobelsdorff ze 安iebodzina - fundator wizerunku miasta z ko鎍a XVI wieku




安iebodzi雟ka Gazeta Powiatowa
Wydanie Nr 04 [100] 2000

Maksymilian urodzi si ok. roku 1539/40 jako syn Sebastiana i Katarzyny, prawdopodobnie jeszcze w ich posiad這軼iach w kro郾ie雟kiem. Po wcze郾iejszym zapewnieniu dziedziczenia urz璠u starosty przez ojca (rok 1544) sam Maksymilian dokumentem cesarza Ferdynanda I z 29 listopada 1558 roku w Pradze potwierdzi dla siebie i swojej rodziny posiadanie zastawu z zamku, miasta i starostwa 鈍iebodzi雟kiego. W okresie 1562-64 odnotowany zosta na turnieju rycerskim w Wiedniu, kt鏎y zorganizowa Maksymilian, 闚czesny kr鏊 Czech, dla swojego ojca cesarza Ferdynanda I. Wed逝g ksi璕i turniejowej bra udzia w zmaganiach pieszych i konnych, towarzysz帷 arcyksi璚iu Ferdynandowi z Tyrolu, m這dszemu synowi cesarza. Wyst徙i wtedy jako szambelan kr鏊a oraz chor捫y i radca dworu arcyksi璚ia.

W 安iebodzinie s造szymy o nim ju w roku 1561, kiedy cesarz zagwarantowa tu wolny wyb鏎 rady miejskiej. Maksymilian by rzekomo od razu gor帷ym zwolennikiem tego przywileju, w kt鏎ego powstaniu mia sw鎩 udzia bliski mu arcyksi捫 Ferdynand. Starosta 7 listopada 1570 roku o瞠ni si z Ew v. Bornstat z Kalska, wi捫帷 na sta貫 swoje losy z miastem. By mo瞠 ju w pocz徠kach tego roku Maksymilian by protektorem przywileju cesarza Maksymiliana II jako kr鏊a Czech, zatwierdzaj帷ego w Pradze 23 lutego wszystkie dotychczasowe prawa i wolno軼i miasta oraz podobnego dokumentu cesarza Rudolfa II wydanego w Wiedniu 2 wrze郾ia 1577 roku. W zwi您ku z nowym oszacowaniem dochod闚 z zastawu w 安iebodzinie powsta w roku 1579 ciekawy dokument tego cesarza 鈍iadcz帷y o znacznym powi瘯szeniu jego warto軼i, pod warunkiem m.in. przeznaczenia okre郵onej sumy na wzmocnienie zamku. Przy okazji, ju tradycyjnie, potwierdzono v. Knobelsdorffom dziedziczenie zastawu.

Za czas闚 Maksymiliana 5 lutego 1578 roku ksi捫皻a i stany 郵御kie we Wroc豉wiu, podczas wojny tureckiej, postanowi造 wzmocni m.in. 安iebodzin jako punkt graniczny. Miasto traktowane w kategoriach „og鏊nie uznanego przesmyku kraju" zamierzano podnie嗆 do rangi twierdzy. Mistrzowie murarscy wykonali odpowiednie pomiary i rysunki, ale na przeszkodzie realizacji tych plan闚 stan窸o zar闚no niekorzystne usytuowanie miasta i zamku w obni瞠niu dolinnym, jak i brak pieni璠zy. Prawdopodobnie po鈔ednim efektem tych przedsi瞝zi耩 by s造nny widok miasta z atlasu Civitates orbis terrarum, nazywany czasem „planem Maksymiliana v. Knobelsdorff'.

26 stycznia 1580 Maksymilian uda si w d逝g podr騜 do Innsbrucku, do zamku Ambras arcyksi璚ia Ferdynanda, kt鏎y odsuni皻y od wielkich spraw pa雟twa zajmowa si tam g堯wnie kolekcjonerstwem dzie sztuki. Zadowolony i szcz窷liwy powr鏂i do 安iebodzina 7 kwietnia, przywo膨c z sob liczne podarunki ksi璚ia. Tutaj zosta od razu zaanga穎wany w ostry sp鏎 mieszczan z Lubrzy z opatem paradyskim Stanis豉wem Wierzbi雟kim i wraz z Zygmuntem v. Schlichting ze Staropola sta si skutecznym rozjemc w tym konflikcie.

Pewne 鈍iat這 na jego stosunek do religii katolickiej rzuca spos鏏 w jaki przyj掖 ostatniego obecnego tutaj przedstawiciela diecezji pozna雟kiej, biskupa ㄆkasza Ko軼ieleckiego. Kiedy biskup przyby 15 wrze郾ia 1583 roku, to zosta oficjalnie wprowadzony do miasta przez samego Maksymiliana. Nast瘼nie starosta oprowadzi go po ko軼iele i domu parafialnym oraz obieca regulowanie dziesi璚iny. Ostatecznie jednak nie wiemy czy Maksymilian wyznawa wtedy katolicyzm, czy mo瞠 by wobec niego tylko tolerancyjny, zw豉szcza jako urz璠nik kr鏊ewski, co z pewno軼i nie przysparza這 mu w tym wzgl璠zie wielu zwolennik闚, poniewa w闚czas znaczna cz窷 mieszczan sprzyja豉 protestantyzmowi.

W latach 80-tych Maksymilian w陰czy si aktywnie w sprawy miasta. W roku 1583 i 1584, z jego inspiracji, powsta造 dwa systemy zasilania miasta i zamku w wod p造n帷 z okolicznych wzg鏎z na p馧nocy i po逝dniu, kt鏎e mia造 zagwarantowa jej 鈍ie穎嗆 i higieniczno嗆, jako przynajmniej cz窷ciowe zabezpieczenie przed gro嬌 zarazy. W roku nast瘼nym, kieruj帷 si tymi samymi wzgl璠ami, zabroni eksportu piwa 鈍iebodzi雟kiego do Frankfurtu nad Odr, co pocz徠kowo ucieszy這 niekt鏎ych mieszczan, ale ostatecznie przynios這 straty, bo ura瞠ni frankfurtczycy zakazali bezwzgl璠nie importu piwa ze 安iebodzina, zrywaj帷 stare kontakty handlowe. W roku 1586 Maksymilian wsp馧uczestniczy w wielkim i wa積ym przedsi瞝zi璚iu budowlanym, maj帷ym na celu poprawienie warunk闚 komunikacyjnych miasta, a mianowicie wspar finansowo budow tzw. Nowej Bramy, wiod帷ej z rynku w kierunku drogi na Krosno. Tradycj corocznego „strzelania do kura" miejscowej gildii by這 zapraszanie wa積ych osobisto軼i; st康 cz瘰ta obecno嗆 na nich r闚nie samego starosty. Zadba tak瞠 Maksymilian o swoje sprawy maj徠kowe i rodzinne, powi瘯szaj帷 drog zakupu dobra w okolicy folwarku miejskiego Burglehn oraz potwierdzaj帷, po raz kolejny, prawa do zastawu, z mo磧iwo軼i ich dziedziczenia przez jego potomk闚.

Istotn cezur w 篡ciu Maksymiliana v. Knobelsdorff by rok 1587, kiedy mile zaskoczony i ze zrozumia陰 akceptacj otoczenia zosta powo豉ny na deputowanego szlachty ksi瘰twa g這gowskiego do og鏊no-郵御kich organ闚 stanowych, m.in. sejmu we Wroc豉wiu. 15 maja 瞠gnano go w asy軼ie w豉dz i ca貫j rady miasta przed Bram G這gowsk, prosz帷 go o odwiedzanie rodzinnych stron przy ka盥ej nadarzaj帷ej si okazji, jako 瞠 nadal pozostawa panem zastawu i starost okr璕u. Zaszczytn funkcj deputowanego, zapewne w uznaniu zas逝g, sprawowa Maksymilian kilkana軼ie lat, prawdopodobnie do roku 1602. By r闚nie wtedy tytularnie „radc cesarskim".

Jak wiemy, starosta cz瘰to bywa p騧niej w 安iebodzinie, docieraj帷 tu czasem kilka razu do roku, z ca陰 swoj liczn rodzin. Odnotowany zosta np. w dokumencie z 24 sierpnia 1591 roku, w kt鏎ym odsprzedawa mieszczaninowi Janowi Kochowi cz窷 陰k w mie軼ie. By mo瞠 jest to 郵ad szerszej akcji Maksymiliana w pozyskiwaniu 鈔odk闚 finansowych, w sytuacji kiedy w tym瞠 roku, po bezdzietnej 鄉ierci jego krewnego Zygfryda v. Knobelsdorff z Siecieborzyc, jemu przypad這 to dziedzictwo. Ostatecznie maj徠ki Siecieborzyce i Star Koperni w g這gowskiem kupi on w roku 1595, r闚nie inne dobra w okolicy, tytu逝j帷 si odt康 tak瞠 jako „pan z Siecieborzyc". Sta這 si tak m.in. dlatego, 瞠 jego usilne zabiegi o zakup d鏏r zastawnych w 安iebodzinie zosta造 ostatecznie w roku 1594 odrzucone. Nie pomog豉 tu zar闚no protekcja na dworze cesarza Rudolfa II, jak i w豉sna pozycja. Specjalna komisja dokona豉 spisu w豉sno軼i starosty i mimo pocz徠kowej przychylno軼i odnios豉 si negatywnie do oferty Maksymiliana, uzasadniaj帷 to niewzruszonym prawem ksi瘰twa do niepodzielno軼i terytorialnej i szczeg鏊nym, strategicznym charakterem terytorium, le膨cym przy granicy z Polsk. Nie bez znaczenia na t decyzj mia豉 zapewne wp造w negatywna postawa w豉dz miejskich, widz帷ych w zamiarach starosty gro嬌 ograniczenia jej autonomii.

Z du膨 aktywno軼i wyst徙i Maksymilian ponownie w roku 1597, najpierw jako osoba popieraj帷a wniosek poddanego klasztoru paradyskiego o zakup ziemi, a nast瘼nie jako odbiorca daru-po篡czki (wozu bojowego) od opata Peregryna Kurskiego. Jako senior rodu i dziedzic Siecieborzyc zorganizowa w tym瞠 roku tak瞠 zjazd rodziny von Knobelsdorff. Jeszcze przed zdj璚iem z urz璠u deputowanego wspomniano go w roku 1601 podczas zakupu 陰ki, le膨cej w otoczeniu zamku i m造na w 安iebodzinie. Nie do ko鎍a jasne jest posiadanie ju przez niego maj徠ku ziemskiego w Mysz璚inie, kt鏎y pewnie potwierdzony zosta w r瘯ach v. Knobelsdorff闚 dopiero w czasach jego syna - Jana Jerzego.

Maksymilian, prawdopodobnie schorowany, usun掖 si w cie spraw publicznych po roku 1602, uzyskuj帷, w uznaniu zas逝g za 16-letni s逝瘺, dalsze zwi瘯szenie warto軼i zastawu o kolejne 7000 talar闚. Zar闚no przez wsp馧czesnych autor闚, jak i p騧niejsz literatur uwa瘸ny by za „rozs康nego i m康rego pana, nadto du瞠j wiedzy i sta貫j woli oraz szlachetnego charakteru". Niekt鏎zy widzieli w staro軼ie przyjaciela sztuki i wiedzy, a jeden z autor闚 郵御kich przytoczy o nim taki dwuwiersz elegijny: „Thespiades oculis mage fovit amabilis Heros; / Qvas Eqvitum cretus sangvine rarus amat". Zmar we Wroc豉wiu w roku 1609, a jego cia這 zosta這 sprowadzone do 安iebodzina i spocz窸o w rodzinnym grobowcu w obecnym ko軼iele p.w. 鈍. Micha豉.

Marek Nowacki
Muzeum Regionalne w 安iebodzinie


Rodzina von Knobelsdorff w 安iebodzinie




安iebodzi雟ka Gazeta Powiatowa
Wydanie Nr 07-08 [103-104] 2000

W dziejach 安iebodzina jednymi z najbardziej zas逝穎nych byli przedstawiciele rodziny von Knobelsdorff, kt鏎zy od lat 40-tych XVI w przez ponad stuletni okres pe軟ili funkcj starost闚 na zamku. Zaledwie kilka materialnych 郵ad闚 dokumentuj帷ych t histori zachowa這 si do dzi.

Gotycki ko軼i馧 鈍. Micha豉 w 安iebodzinie kryje w swoich podziemiach krypt rodow rodziny v. Knobelsdorff. Tutaj spoczywa, zgodnie ze swoj wol, Maksymilian, zmar造 w 1609 we Wroc豉wiu. Towarzysz mu poch闚ki trojga dzieci - dw鏂h syn闚 Jana Jerzego tj. Zygmunt zm. w 1622 r. oraz Karol Magnus zm. w 1632 r., trzecia trumna jest bezimienna. Dzia豉nia wojenne oraz wilgotny mikroklimat poczyni造 wiele zniszcze, rozpocz窸a si korozja cynowych trumien. Sarkofag Maksymiliana, mimo du篡ch uszkodze, prezentuje si okazale. Na wieku obok obszernej inskrypcji i krucyfiksu, umieszczonych by這 osiem polichromowanych medalion闚 z herbami, kt鏎e zgodnie z kanonem genealogicznym potwierdza造 pochodzenie zmar貫go do czwartego pokolenia wstecz. Niestety obecnie jedynie dwa herby: v. Knobelsdorff i v. Doberschiatz - matki Maksymiliana s w pe軟i czytelne. Boki trumny zdobi jeszcze 4 renesansowe -antykizuj帷e medaliony z przedstawieniami g堯w kobiecych i m瘰kich oraz cztery z這cone uchwyty w kszta販ie antab z lwi g這w. Trumny dzieci璚e s skromne, z inskrypcjami 豉ci雟kimi, jedynie w przypadku Zygmunta, pierworodnego syna Jana Jerzego - nadziei rodu, prawie ca貫 wieko trumny pokrywa liryczna inskrypcja w j. niemieckim.


Kamienna tablica z liter "K" na p責. 軼ianie zamku w 安iebodzinie

Kolejny obiekt, kt鏎y prawdopodobnie mo瞠my wi您a z rodem von Knobeldorff w 安iebodzinie, to kamienna p造ta z ukoronowan liter K, wbudowana w krzy z kul armatnich na po逝dniowej 軼ianie zamku. Zamek, obecnie w z造m stanie technicznym, po licznych przebudowach w du篡m stopniu zatraci pierwotny charakter.

Dwa krzy瞠 tzw. patriarchalne, z ku armatnich, na p責. i wsch. fasadzie zamku, o kt鏎ych wspomina XVIII- wieczny kronikarz miasta, zachowa造 si do dzi. Na tablicy z piaskowca widnieje du瘸 litera K zwie鎍zona szlacheck koron z siedmioma kwiatonami. Ca這嗆 prezentuje si w stylistyce p騧nogotycko - renesansowej. Czasu oraz okoliczno軼i powstania a tak瞠 wmurowania tablicy w 軼ian zamku 瘸dne dost瘼ne nam 廝鏚豉 jednoznacznie nie okre郵aj. We wspomnianej wy瞠j osiemnastowiecznej kronice miasta S. G. Knispel pisze jedynie o krzy瘸ch z ku armatnich, mylnie wi捫帷 ich powstanie z jakoby w豉daj帷ymi zamkiem w 安iebodzinie Krzy瘸kami. Ten pogl康 skrytykowa w pocz. XX w. G. Zerndt udowadniaj帷, 瞠 Krzy瘸cy nigdy na obszarze 鈍iebodzi雟kim si nie osiedlili a zamek, w swej historii, jedynie przej軼iowo by zastawem rycerzy Joannit闚. Kilka informacji nt. tablicy znajdujemy w publikacjach z popularnego Kalendarza Ojczy幡ianego. M. Hilscher w artykule z 1929 r. przytoczy opinie wsp馧czesnych mu mieszka鎍闚 miasta, i to G. Kramm - przedsi瑿iorca budowlany, kt鏎y w latach 60-tych XIX w. przebudowa zamek na swoj rezydencj, wmurowa znalezion w piwnicach tablic. Zdaniem autora tablica ta zosta豉 jednak wykonana na zlecenie kt鏎ego z v. Knobeldorf i to ten r鏚 mia豉 upami皻nia. Na niew徠pliwy zwi您ek ukoronowanego K z rodem v. Knobeldorf wskazywa tak瞠 K. Herzberg w artykule z 1931 r. Pos逝guj帷 si modn w闚czas interpretacj runiczn, potraktowa inicja K jako run nazwiska.

W okolicy 安iebodzina w miejscowo軼i Ojerzyce, na 軼ianie ko軼io豉 znajdujemy do嗆 dobrze zachowane kamienne epitafium Ewy v. Maxen zmar貫j w 1694 r. W inskrypcji wymieniony jest jej pierwszy m捫 - Kasper Zygmunt v. Knobelsdorff zmar造 w 1675 r. Na nim to ko鎍zy si historia 鈍iebodzi雟kiej linii rodziny v. Knobelsdorff.

Danuta Miliszewska
Muzeum Regionalne w 安iebodzinie



adres tego artyku逝: www.schwiebus.pl/articles.php?id=91