www.schwiebus.pl

:: Samorz康no嗆 miejska
Artyku dodany przez: schwiebu (2005-03-25 00:09:33)


Przysz這嗆 i tera幡iejszo嗆 samorz康no軼i miejskiej w 安iebodzinie oraz jej przybli瘸nie m這dzie篡 w procesie nauczania historii

Ju w 1319 r. 安iebodzin wymieniony by jako miasto. Po okresie administracji ksi捫璚ej, w ko鎍u XIV w. kszta速owa造 si podstawy samorz康u miejskiego. Wiemy, 瞠 ju w 1397 r. rad miejsk tworzy這 sze軼iu rajc闚, wybieranych przez og馧 mieszczan. O pierwszym burmistrzu i przysi璕造ch miejskich s造szymy w 1418 r., a pierwszego burmistrza z imienia znamy z 1430 r.

W pocz徠kach XV w. ukszta速owa si ju pe貫n samorz康 miejski, oparty na licznych przywilejach miejskich. Wiemy z tego okresu r闚nie o istnieniu lokalnych podatk闚 jako podstawy finansowej funkcjonowania samorz康u. Samorz康 urz璠owa w istniej帷ym ju prawdopodobnie w闚czas ratuszu miejskim. Materialnym 郵adem dzia豉lno軼i rady, przysi璕造ch miejskich, burmistrza i niew徠pliwie pisarza miejskiego by造, powsta貫 w tych czasach pierwsze ksi璕i miejskie (1413 r.). Wi瘯szo嗆 spraw s康owych spoczywa豉 w r瘯ach s康u dworskiego (nadwornego) z siedmioma 豉wnikami, wyznaczonego przez w豉dze w G這gowie (1375 r.). Urz康 w鎩ta zanikn掖 w mie軼ie stosunkowo wcze郾ie.

Wielkim sukcesem mieszczan 鈍iebodzi雟kich by這 uzyskanie w 1469 r. pe軟ych praw miejskich, na wz鏎 obowi您uj帷ych w G這gowie.

Specyfika po這瞠nia 安iebodzina, jako enklawy 郵御kiej w otoczeniu posiad這軼i brandenburskich spowodowa豉, 瞠 du瞠go znaczenia na spos鏏 funkcjonowania miasta nabra od ko鎍a XV w. urz康 komendanta zamku, czyli zwierzchniej w豉dzy ksi捫璚ej. Komendanci mianowali rajc闚 miejskich, zgodnie z propozycjami mieszczan oraz wyznaczali s璠ziego miejskiego (1489 – 1561). Miasto przez ponad 100 lat (XVI – XVII w.) mia這 swoich patron闚 w kolejnych komendantach zamku z rodu von Knobelsdorff.

Mieszczanie uzyskiwali stopniowo rozszerzenie swoich uprawnie s康owych, zw豉szcza dla licznych w pocz徠kach XVI w. spraw o napady, gwa速y i spraw cechowych oraz organizowali stra obywatelsk (bractwo strzeleckie – 1536 r.). U nowych w豉dc闚 habsburskich zabiegali o potwierdzenie swoich dawnych przywilej闚 i wolno軼i (m. in. w r. 1537, 1577, 1611, 1622).

O randze 安iebodzina w tym czasie 鈍iadczy prawo u篡wania czerwonego wosku przy wyciskaniu piecz璚i na oficjalnych dokumentach (1511 r. – daj帷e m. in. miastu uprawnienia s康owe wobec os鏏 pochodzenia szlacheckiego).

Zasobne w XVI w. miasto odzyska這 w 1561 r. prawo swobodnego wyboru rady miejskiej i mistrz闚 cechowych. Cz窷 spraw s康owych spoczywa豉 w r瘯ach siedmiu (p騧niej dw鏂h) 豉wnik闚 miejskich, wybieranych przez rad, a zatwierdzanych przez komendanta zamku.

W burzliwym okresie wojny 30 – letniej prace samorz康u miejskiego prawie usta造. Potem powr鏂ono jednak do systemu mianowania samorz康u (burmistrza i pi璚iu rajc闚) i komendanta zamku, kt鏎y kierowa si od tego czasu kryterium wyznaniowym (tylko katolicy – 1666). Ponownie si璕ni皻o po wolny wyb鏎 rady miejskiej w 1672 r., a prawa i porz康ek w mie軼ie uregulowano specjalnymi statutami (1678 r.).

W 1652 r. wprowadzono 軼i郵ejszy nadz鏎 nad dzia豉lno軼i w豉dz miejskich przez Urz康 Kr鏊ewski w G這gowie. Dotyczy這 to zw豉szcza podatk闚 i ingerencji w sprawy wewn徠rzmiejskie. W tym czasie zacz皻o przywraca ograniczony samorz康 w sprawach ekonomicznych, a rozwojowi miasta mia豉 sprzyja modna w闚czas m. in. w Austrii odmiana merkantylizmu, czyli szko豉 tzw. kameralist闚, polegaj帷a na ograniczeniu importu i pr鏏ach rozwoju rynku wewn皻rznego.

W ostatnim dziesi璚ioleciu XVII w. ca造 system organizacji w豉dz miejskich zosta rozbudowany i zunifikowany. Zorganizowano s康 miejski i wprowadzono urz康 syndyka, kt鏎y mia czuwa nad zgodno軼i dzia豉 samorz康u miejskiego z prawem kr鏊ewskim. Zrezygnowano z dawnego modelu dwucz這nowego rady i 豉wy miejskiej na rzecz trzyelementowego: Kolegium Rady, Kolegium S康owe, Kolegium Ekonomiczne. W sk豉d Kolegium Rady wchodzili: burmistrz, przewodnicz帷y rady (prokonsul), sekretarz, syndyk oraz przedstawiciel mieszczan. Kolegium S康owe sk豉da這 si z s璠ziego, o鄉iu cz這nk闚 i sekretarza. Kolegium Ekonomiczne natomiast z 8 przedstawicieli mieszczan, desygnowanych przez w豉dze cechowe i Inspektora Urz璠u Kr鏊ewskiego w G這gowie.

Rywalizacja pomi璠zy Kolegium Rady a Kolegium Ekonomicznym spowodowa豉 wzrost znaczenia i wp造w闚 Urz璠u Kr鏊ewskiego, o czym 鈍iadczy m. in. fakt, 瞠 sekretarze Rady otrzymywali nawet tytu造 cesarskich notariuszy. Tak瞠 bogate mieszcza雟two szuka這 protekcji i wsparcia nie w Radzie, tylko w鈔鏚 urz璠nik闚 cesarskich.

Na pocz徠ku XVIII w. rozszerzono sk豉d Rady, wzmacniaj帷 jednocze郾ie jej organ wykonawczy (magistrat) oraz reorganizuj帷 registratur (zbi鏎 dokument闚 bie膨cych) miejsk.

Administracja pruska (od 1742 r.) przynios豉 okres ograniczenia praw samorz康u, poprzez nadanie mu charakteru urz璠u kr鏊ewskiego oraz w陰czenie w system biurokratyczny i surowy system podatkowy. W 1742 r. powo豉no komisarza miejskiego, a w magistracie wprowadzono dyscyplin wojskow, odg鏎nie kasuj帷 wiele spraw, w kt鏎e uwik豉ne by造 w豉dze miejskie. W G這gowie, na miejsce Urz璠u Kr鏊ewskiego, powo豉no organ zarz康zaj帷 – fiskalny (Kamer Domen i Wojen), kt鏎y sprawowa bezpo鈔edni nadz鏎 nad wszystkimi miastami Ks. G這gowskiego.

W 1745 r. Fryderyk II wyda odg鏎nie „Reglament”, ustalaj帷y sk豉d, zakres kompetencji i obowi您k闚 w豉dz miejskich. Pragmatyk urz璠nicz zamieniono na pe軟 dyspozycyjno嗆. Uporz康kowano r闚nocze郾ie kancelari (w 1743 r. sporz康zono w 安iebodzinie opis akt przechowywanych w urz璠zie zaprowadzaj帷 nowe ksi璕i, w tym dotycz帷e rachunk闚 miejskich oraz rejestry podatkowe). W 1748 r. u軼i郵ono spos鏏 formu這wania protoko堯w z posiedze, wprowadzono tak瞠 obowi您kowe rejestry pism i kopiariusze. W zwi您ku z ilo軼i spraw i biurokratyzmem pruskim, zacz皻o si pos逝giwa w magistracie formu豉mi i drukami urz璠owymi oraz wprowadzono op豉ty skarbowe.

W latach 1771 – 82 zreorganizowano s康ownictwo miejskie z s璠zi miejskim na czele (Justitzbirgermeister). Rozbudowano aparat wykonawczy z burmistrzem (Stadtdirektor) i jego zast瘼c (Polizeidirektor), w praktyce niezale積ym od niego, tylko od w豉dz zwierzchnich. Jednocze郾ie rada miejska zwo造wana rzadko, sta豉 si organem doradczym. W豉dza opiera豉 si w ten spos鏏 na trzech najwa積iejszych urz璠ach: burmistrza, dyrektora policji i s璠ziego.

Og這szone w Prusach w 1808 r. nowe prawo miejskie (okres reform Steina – Hardenberga), kszta速uj帷e najog鏊niej ustr鎩 miejski w mie軼ie do 1945 r., dawa這 prawo wyboru rady wy陰cznie mieszka鎍om p豉c帷ym podatki, a nie jak dawniej – przedstawicielom stan闚 (w豉軼iciele d鏏r, cz這nkowie cech闚, ko軼i馧). Pozycja burmistrza zmieni豉 si: z reprezentanta lokalnej spo貫czno軼i sta si przedstawicielem w豉dzy centralnej. W przeci庵u XIX w. zreformowano r闚nie ca趾owicie s康ownictwo miejskie, skupiaj帷 je w r瘯ach najpierw kr鏊ewsko – krajowego s康u miejskiego, a nast瘼nie urz璠u s康owego (od 1879 r.).

Istotnymi by造 przeprowadzone w latach 1872 – 75 reformy administracji terytorialnej i samorz康u, wprowadzaj帷e w ustawie o organizacji powiatu instytucj landrata i umiej皻nie 陰cz帷e wsp馧dzia豉nie w豉dzy pa雟twowej z organami samorz康u terytorialnego. W XX w., zw豉szcza od lat 30 – tych, samorz康 miejski i s康y by造 scentralizowane i podlega造 wielu ograniczeniom, pocz患szy od 1933 r., tj. od powstania w Niemczech totalitaryzmu nazistowskiego. W latach 1933 – 1990 samorz康 miasta 安iebodzina praktycznie nie istnia, poniewa wszystkie instytucje publiczne podlega造 hierarchicznie r騜nym organom w豉dzy politycznej i administracyjnej wy窺zego szczebla scentralizowanego ustroju pa雟twa, a obywatele zostali pozbawieni demokratycznych praw wyborczych. Okres ten obejmowa lata dyktatury nazistowskiej w Niemczech (1933 – 1945) oraz okres tzw. Polski Ludowej b璠帷ej pa雟twem totalitarno – komunistycznym.

W XX w. dla dziej闚 miasta najwa積iejszy by 1945 r., w kt鏎ym 安iebodzin wszed w sk豉d pa雟twa polskiego i zmieni sk豉d narodowo軼iowy z niemieckiego na polski.

W latach Polski Ludowej (1945 – 1990) istniej帷a tzw. rada narodowa by豉 instytucj fasadow i pseudodemokratyczn. Dopiero w wyniku zmiany ustroju politycznego Polski w 1989 r. tj. powstania systemu parlamentarno – demokratycznego zaistnia造 warunki powstania ustroju demokracji lokalnej w 安iebodzinie. Jednak瞠 kszta速 terytorialny gmina otrzyma豉 ju w 1975 r., b璠帷 do 1990 r. podstawow jednostk terytorialn administracji pa雟twowej.

Po uchwaleniu przez parlament poprawek konstytucyjnych dotycz帷ych samorz康u. Powstanie demokracji lokalnej, podobnie jak demokracji terytorialnego i ustawy samorz康owej (1990 r.) oraz ustaleniu granic i siedziby gminy na mocy rozporz康zenia Rady Ministr闚 powsta造 pe軟e warunki ustanowienia demokratycznej wsp鏊noty samorz康owej mieszka鎍闚 w gminie miejsko – wiejskiej 安iebodzin.

Powstanie demokracji lokalnej, podobnie jak demokracji w ca造m pa雟twie nast徙i這 po d逝gim okresie totalitaryzmu. Oznacza這 to brak tradycji i ukszta速owanej demokratycznej kultury politycznej. Niemniej w dalekiej przesz這軼i istnia造 instytucje charakterystyczne dla ustroju demokratycznego. W przypadku gminy 安iebodzin odnoszenie si do przesz這軼i mia這 specyficzny charakter. W sensie terytorialnym by造 pewne elementy demokratyczne i samorz康owe spo貫czno軼i lokalnej miasta od p騧nego 鈔edniowiecza z przerwami do 1933 r. tj. do powstania w mie軼ie rz康闚 partii nazistowskiej. Natomiast w sensie etniczno – narodowym warto軼i demokracji lokalnej zosta造 przerwane w 1939 r. w wyniku rozp皻ania II wojny 鈍iatowej przez Niemcy i Zwi您ek Sowiecki. Samorz康no嗆 gmin dobrze funkcjonowa豉 w Polsce w okresie mi璠zywojennym oraz w czasach zabor闚, szczeg鏊nie w II po這wie XIX wieku i na poc徠ku XX wieku w zaborze pruskim i austriackim. Ponadto tradycja samorz康no軼i gmin miejskich by豉 w Polsce w miastach kr鏊ewskich i niekt鏎ych prywatnych od XIV do XVIII w., czyli w okresie monarchii stanowej i demokracji szlacheckiej. Unowocze郾ienie samorz康u miast do warunk闚 pa雟twa o鈍ieconego nast徙i這 aktem Konstytucji 3 Maja, ale zosta這 przerwane przez imperialn Rosj.

Do powstania rzeczywistego demokratycznego ustroju gminy jako wsp鏊noty samorz康owej mieszka鎍闚 przyczyni造 si nast瘼uj帷e postanowienia ustawy samorz康owej. Po pierwsze wprowadzono demokratyczne zasady ordynacji wyborczej do rady miejskiej. Gmina sta豉 si samorz康em terytorialnym, a nie najni窺zym szczeblem hierarchii organ闚 w豉dzy pa雟twowej. Ponadto samorz康 gminy otrzyma osobowo嗆 prawn, s康ow, ochron swoich praw, w豉sno嗆 gminn jako tzw. mienie komunalne (grunty, budynki, lokale u篡tkowe, mieszkania komunalne, infrastruktura wodoci庵闚 i kanalizacji, dr鏬 itd.), dochody w豉sne i samodzielnie stanowiony bud瞠t, w豉sne podatki i op豉ty, prawo stanowienia prawa lokalnego (obecnie miejscowego) – w tym planu zagospodarowania przestrzennego gminy. R闚nie organ wykonawczy gminy, tj. zarz康 gminy sta si w pe軟i podlegaj帷y demokratycznie wybieranej radzie, kt鏎a uzyska豉 prawo wybierania samorz康u, burmistrza i jego zast瘼c闚 oraz skarbnika i sekretarza gminy. Powstanie w豉sno軼i komunalnej, w豉snych dochod闚 (w tym podatk闚) i bud瞠tu sta這 si materialn podstaw funkcjonowania wsp鏊noty samorz康owej zwanej gmin. Nadmieni trzeba, i powstanie w豉sno軼i komunalnej by這 mo磧iwe do zrealizowania dzi瘯i przetrwaniu w Polsce Ludowej instytucji notariatu i ksi庵 wieczystych, kt鏎e nie istnia造 w wi瘯szo軼i pa雟tw komunistycznych, co negatywnie wp造n窸o na charakter odradzania si w tych krajach samorz康闚 terytorialnych.

Wa積ym uzupe軟ieniem samorz康no軼i lokalnej by豉 restytucja powiat闚 r闚nie jako wsp鏊not samorz康owych (od 01.01.1999) r. Powstanie powiatu 鈍iebodzi雟kiego uzupe軟i這 samorz康no嗆 lokaln poniewa wiele wa積ych zada publicznych o charakterze lokalnym sta這 si udzia貫m mieszka鎍闚 spo貫czno軼i lokalnej, w tym 安iebodzina.

Decentralizacja 篡cia administracyjnego, spo貫czno – gospodarczego i kulturalnego wyra瘸j帷a si przyj璚iem przez organy samorz康owe wielu uprawnie rz康owych podnios豉 stopie odpowiedzialno軼i spo貫czno軼i lokalnych za losy miasta. Dla podniesienia nowych zada potrzebny by cz這wiek wykszta販ony i identyfikuj帷y si ze swoj „ma陰 ojczyzn”, aktywny w codziennej pracy, lokalny patriota. Patriotyzm lokalny zas逝guje na poparcie i piel璕nowanie, gdy pog喚bia mi這嗆 do ojczyzny, daj帷 jej konkretnych pole do dzia豉lno軼i w tw鏎czej pracy w ka盥ym miejscu i o ka盥ym czasie.

Lokalne tre軼i edukacji historycznej umo磧iwiaj realizacj istotnych z wychowawczego i dydaktycznego punktu widzenia cel闚 wychowania i kszta販enia:
1. Wychowawcze:
a) kszta速owanie postaw aktywnych spo貫cznie ukierunkowanych na prac w lokalnych 鈔odowisku;
b) kszta販enie lokalnych wi瞛i spo貫cznych;,br> c) kszta販enie emocjonalnego zwi您ku z „ma陰 ojczyzn”.
2. Dydaktyczne:
a) intensyfikacj procesy kszta販enia (przez wprowadzanie atrakcyjnych form i metod edukacyjnych, np. wycieczki, wywiady, zbieractwo, obserwacja bezpo鈔ednich relikt闚 przesz這軼i, rejestrowanie i opisywanie zabytk闚, pisanie artyku堯w do gazetek szkolnych i gazet lokalnych o ustrojach miasta w przesz這軼i).

Poznanie przesz這軼i oparte na obserwacji przyk豉d闚 z w豉snej historii miasta u豉twia uczniom edukacj historyczn. Tre嗆 tekst闚 廝鏚這wych u篡tych w procesie nauczania w danym 鈔odowisku lokalnym jest przyjmowana przez uczni闚 z wi瘯szym zainteresowaniem, lepiej rozumiana i szybciej przyswajana. Skuteczniej te mo積a kszta販i poj璚ia historyczne, 豉twiej jest pokazywa prawid這wo軼i i odr瑿no軼i procesu historycznego.

Przygotowanie nauczyciela do realizacji temat闚 z historii lokalnej, w tym dat ustroju miasta – wymaga systematycznych dzia豉:
a) poznania miasta pod wzgl璠em geograficznym i historycznym;
b) zgromadzenie materia堯w o mie軼ie – w tym o jego ustroju;
c) doboru odpowiednich metod i form kszta販enia.

Materia do historii lokalnej , w tym dat ustroju miasta znajduje si:
a) w 鈔odowisku naturalnym: zabytki budownictwa, archeologiczne, obiekty kultury – np. ratusz, zamek w 安iebodzinie;
b) w 鈔odowisku sztucznym (zabytki kultury materialnej i duchowej zamkni皻e w muzeum regionalnym w 安iebodzinie i bibliotece publicznej).

Kszta販enie uczni闚 w zakresie historii lokalnej powinno opiera si na aktywizuj帷ych metodach edukacyjnych, np. na metodzie stawiania i rozwi您ywania problem闚, pracy pod kierunkiem, metodzie projekt闚. Metoda projektu wymaga maksymalnej samodzielno軼i intelektualnej uczni闚. Ucze powinien samodzielnie dociera do 廝鏚e informacji historycznej, przeprowadza badania, a nast瘼nie rekonstruowa wybrane przez siebie fragmenty dziej闚 ustroju miasta.

Spos鏏 prezentacji materia逝 lokalnego dotycz帷ego ustroju miasta zale篡 do charakteru materia逝, tre軼i i cel闚 lekcji. Z jednej strony jest on 廝鏚貫m historycznym, z drugiej strony 鈔odkiem dydaktycznym. Uczniowie analizuj i interpretuj materia tak jak wymaga tego ka盥e 廝鏚這 historyczne pisane lub niepisane (uwzgl璠niamy przy tym mo磧iwo軼i poznawcze uczni闚), jednak nale篡 pami皻a, 瞠 jako 鈔odek dydaktyczny pe軟i w lekcji funkcje poznawcze, kszta販帷e i wychowawcze.

Podczas pracy z tekstem 廝鏚這wym powinno si wykona:
- wprowadzenie do tematyki zwi您anej z tre軼i tekstu 廝鏚這wego;
- przekazanie informacji o charakterze tekstu;
- pierwsze czytanie tekstu w celu uchwycenia trudno軼i terminologicznych;
- wyja郾ienie niezrozumia造ch okre郵e, zwrot闚, poj耩;
- okre郵enie celu i sposobu analizy tekstu;
- ocena zdobytych informacji z sugestiami zawartymi w pytaniach ukierunkowuj帷ych;
- integracja uzyskanych informacji z posiadan wiedz i sformu這wanie wniosk闚.

W odniesieniu do dziej闚 ustroju miasta 安iebodzina mo積a wykorzysta nast瘼uj帷e teksty 廝鏚這we pisane o charakterze dokumentowym:
a) tekst przywileju ksi捫璚ego dla miasta 安iebodzin z XV w. dotycz帷y przywilej闚 ekonomicznych;
b) statuty miasta 安iebodzin z 1678 r. ukazuj帷e zadania publiczne w豉dz miasta oraz wymieniaj帷e akta prawa miejskiego w formie tzw. regulamin闚 okre郵aj帷ych wa積e sprawy spo貫czne;
c) tekst z miejscowego organu prasowego z II po這wy XIX wieku pt. „W豉dze i organy administracyjne” przedstawiaj帷y instytucje pa雟twowe i samorz康owe dzia豉j帷e w mie軼ie;
d) statutu gminy 安iebodzin z 1990 r.

Mo積a r闚nie wykorzysta 廝鏚豉 niepisane tj. zabytki ikonograficzne (obraz ratusza, herb闚) oraz zabytki architektoniczne (ratusz, mury obronne).

Wy瞠j wymienione 廝鏚豉 mo積a wykorzysta na lekcjach przeprowadzonych w szkole i w Muzeum Regionalnym w 安iebodzinie.

Muzeum prowadzi wsp馧prac z nauczycielami historii poprzez:
- prowadzenie przez pracownika muzeum lekcji za pomoc eksponat闚 zwi您anych z tematyk ustrojow i inn;
- zwiedzanie wybranej ekspozycji pod kierunkiem pracownika muzeum;
- zaznajomienie m這dzie篡 z wybranymi eksponatami przez nauczyciela;
- wypo篡czanie z muzeum materia堯w ikonograficznych do pracy lekcyjnej;
- pomoc muzeum w gromadzeniu przez uczni闚 informacji niezb璠nych do napisania referatu;
- wsp馧praca muzeum z ko貫m historycznym.

Realizacja przybli瘸nia uczniom problematyki samorz康no軼i w tera幡iejszo軼i odbywa si na lekcjach historii poprzez aktualizacj np. por闚nywania systemu w豉dz i praw obowi您uj帷ych w przesz這軼i z obowi您uj帷ymi obecnie.

Jednak瞠 prymat nale篡 si przedmiotowi wiedz o spo貫cze雟twie. Wed逝g mnie najlepiej mo積a to zrealizowa w oparciu o program KOSS – u, w ramach kt鏎ego jest specjalny dzia po鈍i璚ony samorz康owi terytorialnemu, a szczeg鏊nie gminie.

Program realizuje si poprzez nast瘼uj帷e metody: projekt uczniowskie (indywidualne i zespo這we); gry sytuacyjne (inscenizacj, odgrywanie r鏊), dyskusj debaty, burze m霩g闚, analiza dokument闚 廝鏚這wych, w tym dokument闚 prawnych; metody kontakt闚 spo貫cznych (wywiad, spotkanie, sonda itd.).

Bardzo aktywizuj帷 m這dzie jest metoda projektu pt. Projekt m這dzie穎wego dzia豉nia obywatelskiego „M這dzi Radz”. Projekt polega na znalezieniu przez uczni闚 konkretnych sposob闚 rozwi您ywania wybranego problemu dotycz帷ego spo貫czno軼i lokalnej. Program projektu dostarcza uczniom wiedzy i umiej皻no軼i potrzebnych do efektywnego uczestnictwa w 篡ciu publicznym, stwarza okazj do鈍iadczenia w豉snej skuteczno軼i i kompetencji w dzia豉niu na rzecz dobra wsp鏊nego oraz przekonuje, m這dych ludzi do anga穎wania si w sprawy swojej lokalnej spo貫czno軼i.

Realizuj帷 projekt uczniowie maj nast瘼uj帷e zadania:
- zidentyfikowa problem i zebra informacj;
- zbada mo磧iwe rozwi您ania;
- zaproponowa w豉sne rozwi您anie;
- opracowa plan spo貫czno politycznego dzia豉nia.

W tym celu uczniowie z danej klasy dziel si metod losow na cztery zespo造:
- zesp馧 I: Wyt逝maczenie problemu;
- zesp馧 II: Pokazanie alternatywnego rozwi您ania;
- zesp馧 III: Stworzenie rozwi您ania, kt鏎e klasa b璠zie popiera;
- Zesp馧 IV: Stworzenie planu dzia豉nia, aby w豉dze lokalne przyj窸y wypracowane rozwi您ania.

Uczniowie realizuj projekt w ci庵u 4 – 5 tygodni.

Mo積a zorganizowa turniej klas metod projektu. Uczniowie przedstawiaj rozwi您ania r騜nych problem闚 spo貫czno軼i lokalnej.

Poznawanie przesz這軼i i tera幡iejszo軼i samorz康no軼i lokalnej jest ze sob integralnie zwi您ane. Mo積a je najlepiej realizowa zar闚no na lekcjach historii jak i wiedzy o spo貫cze雟twie wykorzystuj帷 廝鏚豉 historyczne i wsp馧czesne oraz metody aktywne.

mgr Tadeusz Bobowski



Materia w ca這軼i pochodzi z Oficjalnej strony Zespo逝 Nauczycieli Histori Gimnazjum Nr 3 w 安iebodzinie: http://swiebodagim3.republika.pl/.
Autorem opracowania jest magister historii Tadusz Bobowski, nauczyciel mianowany, absolwent Uniwersytetu Wroc豉wskiwgo; przewodnicz帷y Zespo逝 Nauczycieli Historii i WOS. Posiada I i II stopie specjalizacji zawodowej. Zosta odznaczony Br您owym Krzy瞠m Zas逝gi nadawany przez prezydenta RP oraz Br您owym Medalem za zas逝gi dla obronno軼i kraju w pracy dydaktycznej z uczniami.



adres tego artyku逝: www.schwiebus.pl/articles.php?id=7