www.schwiebus.pl

:: W muzealnych murach
Artyku dodany przez: schwiebu (2005-09-17 16:06:16)

Renowacja w strefie A /2001/02
Rynek kwitn帷ej wi郾i /2001/03
Gin帷y Ratusz /2001/05
Dziesi耩 kamienic na pocz徠ek /2001/05
Kolorowe miasto /2002/02
Gabinet dla pisarza /2003/11
Ratusz si sypie /2004/01
Cisza na star闚ce /2004/08
Teraz ratusz /2004/09
Kosmetyka po latach /2004/12
Niewidzialne cia這 /2005/03
Wsp鏊noty uradzi造 /2005/04
Przepisy dla naiwnych /2005/08
W Muzealnych murach /2000-2005/

安iebodzi雟ka Gazeta Powiatowa
Wydanie 3 [99] - marzec 2000 r.
Muzeum 廝鏚這 informacji o mie軼ie i regionie

Nie ka盥y zwiedzaj帷y muzeum wie, 瞠 opr鏂z prezentacji wystaw i sprzeda篡 wydawnictw tego rodzaju plac闚ki gromadz, opracowuj i udost瘼niaj bogat dokumentacj archiwaln oraz umo磧iwiaj korzystanie z wyspecjalizowanego ksi璕ozbioru podr璚znego.

W豉軼iwy zas鏏 archiwalny trafia do archiw闚 pa雟twowych, ale znaczna cz窷 „produkcji" r瘯opi鄉iennej i drukowanej nie podlega tego rodzaju ochronie i w闚czas najlepiej, gdy znajdzie si w muzeum. 安iebodzi雟kie muzeum od lat gromadzi spu軼izn po znanych i mniej znanych mieszka鎍ach miasta i okolic. Obecnie jest tych kolekcji kilkaset, cz窷 zebrana w czasie akcji w 鈔odowisku pionier闚 osadnictwa, kombatant闚 i nauczycieli, a cz窷 przekazana przez spadkobierc闚. Jest w鈔鏚 nich znaczna grupa materia堯w dotycz帷ych przedwojennych mieszka鎍闚 regionu. Liczne s r闚nie dane na temat administracji lokalnej, organizacji spo貫cznych i politycznych, stowarzysze, zak豉d闚 przemys這wych i firm us逝gowych. Du膨 cz窷 muzealnego zasobu archiwalnego stanowi tzw. dokumenty 篡cia spo貫cznego, od prasy lokalnej poprzez foldery i informatory a po afisze reklamowe i ulotki wyborcze. Nasze muzeum dysponuje we fragmentach tzw. kronik prasow od roku 1945 po rok 1970 i prawie kompletem wycink闚 prasowych o regionie od 1970 roku po dzie dzisiejszy. Istotnym fragmentem tych zbior闚 jest tak瞠 dokumentacja fotograficzna.

Zebrana w przeci庵u kilkunastu lat biblioteka muzealna zawiera oryginalne wydawnictwa lub kopie pi鄉iennictwa trudno dost瘼nego i raczej nie powiela zbior闚 biblioteki miejskiej. Nastawiona jest ona g堯wnie na publikacje regionalne oraz specjalistyczn literatur naukow, ogarniaj帷 kr庵 zainteresowa muzeum (historia, archeologia, biologia, historia sztuki, rzemios這 artystyczne, nauki pomocnicze historii). S to zar闚no wydawnictwa zwarte, jak i czasopisma. W naszym zasobie bibliotecznym znajduj si tak瞠 rzadkie starodruki i druki XIX-wieczne, w wi瘯szo軼i dotycz帷e miasta i regionu.

Zbiory archiwalne i ksi璕ozbi鏎 s逝膨 cz瘰to osobom z zewn徠rz, szukaj帷ym konkretnych informacji, pisz帷ym referaty, prace zaliczeniowe i seminaryjne oraz prace dyplomowe. Z satysfakcj musz stwierdzi, 瞠 z naszych zbior闚, mimo trudno軼i organizacyjnych, skorzysta這 w ostatnich paru miesi帷ach kilkadziesi徠 os鏏, zawsze znajduj帷 odpowiedni materia. 疾by nie by go這s這wnym - powstaj w豉郾ie na WSP w Zielonej G鏎ze prace dyplomowe na temat pocz徠k闚 篡cia spo貫cznego w powiecie 鈍iebodzi雟kim w latach 1945-1948, przemian politycznych w mie軼ie latach 1975-95 i szkolnictwa w czasach nowo篡tnych, m.in. z naszych materia堯w powsta造 dwie prace o mie軼ie w niemieckim liceum w Neuzelle. Na Politechnice Pozna雟kiej i UAM napisano, w oparciu o materia造 muzealne, prace zaliczeniowe nt. powi您a przestrzennych 安iebodzina i ko軼io豉 pw. 鈍. Micha豉. W opracowaniu s publikacje o dziejach militarnych Ziemi Lubuskiej, prasie lokalnej i rze嬌ie kamiennej z Parady瘸. Wielokrotnie z kwerend w naszym zasobie korzystaj s逝瘺y konserwatorskie. Dane uzyskane w muzeum pos逝篡造 r闚nie jako materia wyj軼iowy do przygotowania lekcji w ramach tzw. 軼ie磬i edukacyjnej „dziedzictwo kulturowe".

W豉郾ie le篡 przede mn praca dyplomowa ks. J霩efa Popiel o dziejach parafii katolickiej w O這boku oraz monumentalne opracowania dr S. Kubiak o znaleziskach monet 鈔edniowiecznych w Polsce, ze wzmiank o odkryciu w okolicach miasta denara z 2 p馧. XIII w. To r闚nie rezultaty wsp馧pracy z muzeum.

Marek Nowacki




安iebodzi雟ka Gazeta Powiatowa
Wydanie 5 [101] - maj 2000 r.
Sukcesy Muzeum Regionalnego

Muzeum Regionalne w 安iebodzinie ju blisko 30 lat s逝篡 mieszka鎍om miasta i okolic przechowuj帷 i piel璕nuj帷 zabytki dotycz帷e przesz這軼i tych ziem, dawnych i wsp馧czesnych mieszka鎍闚, upowszechniaj帷 histori i kultur poprzez organizowanie wystaw oraz imprez. Zakres dzia豉lno軼i muzeum jest szeroki, a tylko jego cz窷 wi捫e si z dora幡 prezentacj. Sporo za dzia豉 (zw豉szcza tych ma這 atrakcyjnych, jak opisy czy ekspertyzy zabytk闚) ma paradoksalnie charakter wybiegaj帷y w przysz這嗆 i dotyczy, og鏊nie rzecz ujmuj帷, ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego tych ziem.

Rok ubieg造 rozpocz掖 si historycznym dla Muzeum wydarzeniem - otwarciem nowej ekspozycji sta貫j pt. „Historia miasta i regionu". Nowoczesna ekspozycja urz康zona zosta豉 w du瞠j sali, kt鏎 Muzeum otrzyma這 po zmieniaj帷ej swoj siedzib Bibliotece. W ten spos鏏 mo磧iwa sta豉 si szeroka prezentacja dziej闚 安iebodzina z du膨 cz窷ci po鈍i璚on powojennej historii miasta i jego mieszka鎍闚. Wystawa jest bardzo dobrze oceniania przez zwiedzaj帷ych; odbywaj si tu lekcje muzealne na tematy z historii regionalnej.

W 1999 r. przygotowano 14 wystaw czasowych, w tym 5 w nowej formule „wyjazdowej". Do ciesz帷ych si najwi瘯szym zainteresowaniem nale瘸造: „Sezon archeologiczny na Ziemi 安iebodzi雟kiej" (IV), „安iebodzin na dawnej poczt闚ce" (w okresie wakacyjnym) oraz „Dawne zegary" (XI), kt鏎e mimo do嗆 kr鏒kiego czasu ekspozycji obejrza這 ponad 1500 zwiedzaj帷ych; odby造 si tu r闚nie lekcje muzealne nt. dawnego zegarmistrzostwa. Tradycyjnie du膨 publiczno嗆 mia造 wystawy dzieci璚ych prac plastycznych - laureat闚 konkurs闚 promowanych przez muzeum, tj. „安iebodzin w oczach dziecka" i „Przyroda moich okolic".

Bogata i cenna ju dzi muzealna kolekcja dawnych kart pocztowych umo磧iwi豉 przygotowanie wystaw dla miejscowo軼i Lubrza, ζg闚, Sulech闚 i Kargowa.

W 1999 roku w Muzeum opr鏂z tradycyjnych wernisa篡 organizowano dodatkowe imprezy maj帷e grono wiernych uczestnik闚. I tak w styczniu odby si wyk豉d prof. J. P. Majchrzaka pt. „安iebodzi雟ki parnas literacki", w marcu rozstrzygni璚ie konkursu „安iebodzin w oczach dziecka", w czerwcu uroczyste wr璚zenie nagr鏚 laureatom „Przyroda moich okolic", we wrze郾iu koncert „Historia i muzyka" w wykonaniu zespo逝 muzyki kameralnej z Berlina - Ensamble Polonaise. W grudniu za, wsp鏊nie z Towarzystwem Przyja幡i Polsko-Francuskiej, zorganizowali鄉y prelekcje p. K. ㄊczywek - artysty fotografika i t逝macza literatury francuskiej nt. Bretanii, po陰czon z wystawy.

Muzeum Regionalne w roku ubieg造m wzbogaci這 si r闚nie o kilka cennych zabytk闚. „Gazeta Powiatowa" szeroko informowa豉 o pozyskaniu w ca這軼i ze 鈔odk闚 miejscowych sponsor闚 kolorowanego miedziorytu - planu miasta G. Brauna z ko鎍a XVI w. Ponadto z dziedziny kartografii zakupiono kilka dawnych map z XVI, XVIII i XIX w. W鈔鏚 nich jest mapa 奸御ka z p馧. XVI w. w opracowaniu S. Mnstera, uwa瘸na jest za najstarsze samoistne przedstawienie prowincji 郵御kiej, gdzie nasze miasto wyst瘼uje pod nazw „Swib絽n". Obecnie jest to r闚nie najstarsza mapa w zbiorach muzeum.

Znacznie wzbogacono kolekcj numizmat闚. Tu szczeg鏊nie cenne s monety z rozproszonego, niestety, skarbu znalezionego w kwietniu '99 w Sieniawie. Zdeponowane tam monety pochodz z ko鎍a XVI i I p馧. XVII w. W鈔鏚 pozyskanych s m.in. nomina造 polskie, brandenburskie i 郵御kie. Po fachowej konserwacji i opracowaniu skarb b璠zie mo積a obejrze na wystawie sta貫j. Uzupe軟iono r闚nie zbi鏎 polskich monet okresu mi璠zywojennego - cennym nabytkiem jest z這ta moneta - 10 z z 1925 r.

Kontynuowano zakupy kart pocztowych, kolekcjonuj帷 rzadkie egzemplarze litograficzne z ko鎍a XIX w. Powi瘯szono r闚nie zasoby archiwalne o oryginalne dokumenty dotycz帷e rodzin repatriant闚 z tzw. Kres闚 Wschodnich, materia造 z okresu PRL i inne. Jak co roku do muzeum trafia造 drobne przedmioty i pami徠ki zwi您ane z przesz這軼i 安iebodzina.

Trwa造m efektem wydawniczej dzia豉lno軼i muzeum jest zestaw o鄉iu reprint闚 dawnych kart pocztowych z widokami 安iebodzina, ζgowa i Sulechowa. Powodzenie tego przedsi瞝zi璚ia sprawi這, 瞠 w planach tegorocznych muzeum jest wydanie serii nast瘼nych reprint闚 i specjalnego albumu.

Danuta Miliszewska




"Wok馧 Ratusza" - w Muzealnych murach

Gazeta Lubuska
23 stycznia 2001 r.
Obj望 ca造 powiat

Muzeum regionalne wchodzi w XXI wiek z bud瞠tem blisko 250 tys. z. Jak niemal ka盥a tego typu plac闚ka samo mo瞠 zarobi niewiele. Mimo 瞠 muzeum spe軟ia statutowo funkcje municypalne, to jednak w rzeczywisto軼i zakres jego dzia豉 obejmuje tak merytorycznie, jak i terytorialnie wi瘯sze obszary. Zreszt nazwa ,,regionalne", funkcjonuj帷a od samego pocz徠ku istnienia w 1971 r., zobowi您uje.

Starostwo stara si zrozumie t rol i m.in. dlatego dyrektor Marek Nowacki m鏬 przej望 w ub.r. nowego pracownika, na kt鏎ego pensj wy這篡 pieni康ze bud瞠t powiatowy. W zesz造m roku by這 to 16 tys. z, w br. 21,5 tys. z. Ka盥y powiat w Polsce ma wpisan do obowi您k闚 dba這嗆 o ochron d鏏r kultury t逝maczy ten krok M. Nowacki. Pracownik ,,na etacie powiatowym" ma wi璚 za zadanie roztacza opiek na obszarem kilku gmin.
Ale muzeum w 安iebodzinie i tak chce wychodzi poza mury miejskie, i pomaga w ten spos鏏 w edukacji kulturalnej spo貫cze雟twa. Staramy si organizowa wystawy nazywane umownie objazdowymi relacjonuje dyrektor. W zesz造m roku przez p馧tora miesi帷a by豉 takowa w szkole w Szcza鎍u, trzy miesi帷e trwa豉 ekspozycja w Bukow pod Berlinem, za wcze郾iej z okazji 750-lecia Lubrzy ca造 rok w tej瞠 miejscowo軼i.
Wprawdzie nie wyst瘼uje 瘸dna podleg這嗆 s逝瘺owa mi璠zy dyrekcj muzeum regionalnego a innymi plac闚kami o podobnym charakterze, ale z racji wiedzy i do鈍iadczenia pracownicy mog pomaga np. izbom regionalnym. M. Nowacki widzi mo磧iwo嗆 istnienia takowych w ka盥ej gminie powiatu. By造by miejscem lokalnej edukacji, pobudzania patriotyzmu w stosunku do ma造ch ojczyzn. 安iebodzin ch皻nie wypo篡cza豚y izbom eksponaty, pomaga przygotowywa ekspozycje. Czy jest na to szansa R騜nie bywa, zazwyczaj s ,,wa積iejsze" zadania, nie wystarcza pieni璠zy...
- Chcieliby鄉y pom鏂 izbie pami璚i, kt鏎a jest w szkole w D帳r闚ce Wielkopolskiej przypomina sobie dyrektor. Idzie zw豉szcza o konserwacj przedmiot闚 drewnianych typu ko這wrotki, sprz皻 rolniczy. Prosili鄉y Urz康 Miejski w Zb御zynku o sum... 200 z na ten cel. Dziwne, ale nie zareagowano na t ofert.
Na rozmowach sko鎍zy豉 si sprawa powo豉nia podobnej plac闚ki w ζgowie. Mia powsta oddzia 鈍iebodzi雟kiego muzeum, ale w efekcie ta pi瘯na i zabytkowa miejscowo嗆 nie mo瞠 si pochwali profesjonalnie zorganizowanym miejscem ,,sprzedawania" swojej bogatej przesz這軼i. A szkoda...
Plac闚ka na 鈍iebodzi雟kim rynku ma bogate plany. Wystawy czasowe s zam闚ione na trzy miesi帷e do przodu. A w przysz造m roku, obiecuje dyr. Nowacki, muzeum dopiero zaskoczy odbiorc闚 i mieszka鎍闚 regionu. Za wcze郾ie jeszcze m闚i o szczeg馧ach, ale pretekstem b璠zie 700-lecie pierwszej pisanej wzmianki o mie軼ie.

Eugeniusz Kurzawa




Gazeta Lubuska
13 sierpnia 2002 r.
Bia貫 kruki do ratusza

W adaptacj pomieszcze ratusza na gabinet Ebercharda Hilschera zaanga穎wa造 si w豉dze Landu Brandenburgii. Ten szanowany pisarz niemiecki zapisa miastu w testamencie swoj bibliotek.

Parter z kultur

Po urz康zeniu gabinetu Hilschera ca造 parter ratusza by豚y ju wykorzystywany do cel闚 zwi您anych z kultur. Pi皻ro wy瞠j pozostanie wydzia spraw obywatelskich i sala sesyjna.

Umow mi璠zy ma鹵e雟twem Hilscher闚 i w豉dzami 安iebodzina podpisano 11 wrze郾ia ub. roku. Ale ju wcze郾iej cierpi帷y na bia豉czk E. Hilscher, kt鏎y urodzi si w 安iebodzinie 75 lat temu, sygnalizowa wol przekazania po 鄉ierci rodzinnemu miastu zasob闚 swego gabinetu. To nie tylko licz帷a ponad 5 tys. tom闚 unikatowa biblioteka, ale tak瞠 liczne antyki, meble, obrazy, manuskrypty, p造toteka... - Szukali鄉y odpowiednich pomieszcze - relacjonuje dyrektor Muzeum Regionalnego Marek Nowacki. - Rozpocz瘭i鄉y adaptacj lokalu po by貫j restauracji na parterze ratusza. Wydali鄉y ok. 15 tys. z na prace instalacyjne.
Po skuciu tynk闚 i za這瞠niu instalacji prace jednak przerwano. Prowizorycznie wydzielono dwa pomieszczenia, z kt鏎ych jedno ma by dok豉dn replik berli雟kiej pracowni pisarza, a drugie magazynem. Pomieszczenia jednak nie s gotowe na ewentualne przyj璚ie dar闚.

Bezcenne woluminy

E. Hilscher wzi掖 na siebie za豉twienie formalno軼i dotycz帷ych przekazania dar闚 przez granic. Jego biblioteka nale篡 do d鏏r kultury, ma ogromn warto嗆 archiwaln. W wielu sprawach pisarzowi pomaga jego 穎na - Ute.
Miasto - na mocy porozumienia - zobowi您a這 si utworzy w ratuszu miejsce pami璚i pisarza. - Chcemy, by by豉 to tak瞠 pracownia udost瘼niona dla cel闚 studyjnych i badawczych - m闚i M. Nowacki. Zbiory s skatalogowane. Obejmuj w wi瘯szo軼i dzie豉 w j瞛yku niemieckim, nie tylko literackie i z teorii literatury, ale tak瞠 z filozofii, geografii...
Zdaniem dyrektora Nowackiego do najcenniejszych nale篡 unikatowy zbi鏎 150 pozycji dotycz帷ych Tomasza Manna. E. Hilscher by jego przyjacielem i dzi uchodzi za g堯wnego badacza jego literatury. Obaj pisarze korespondowali i w 鈍iebodzi雟kich zbiorach znajd si te ich listy. By豉by to jedna z najcenniejszych kolekcji germanik闚 w woj. lubuskim.
- Merytorycznie oceni m鏬豚y to jedynie germanista, materialnie sama biblioteka warta jest kilkadziesi徠 tysi璚y euro, ale z uwagi na niepowtarzalny charakter wielu wolumin闚, jest ona bezcenna - podkre郵a M. Nowacki.

Sto lat dla pisarza

Tymczasem trwa造 poszukiwania sponsor闚 do zako鎍zenia adaptacji parteru ratusza. - Sam Hilscher widz帷, 瞠 nic si w tym kierunku tu nie dzieje, szuka kontakt闚 - podkre郵a dyrektor. - Nam chodzi這 ewentualnie o pomoc jakiego innego muzeum.
W czerwcu za po鈔ednictwem Urz璠u Marsza趾owskiego uda這 si zainteresowa t ide ministerstwo nauki, bada i kultury Landu Brandenburgii z siedzib w Poczdamie. Do Hilschera zwr鏂i si urz璠nik tej instytucji Gnter Greve. Na spotkaniu z pisarzem w Berlinie, wykaza wol pomocy. Muzeum zaprosi這 go do z這瞠nia wizyty w 安iebodzinie.
- Poszli鄉y o krok dalej i sporz康zili鄉y ju kosztorys inwestorski - m闚i M. Nowacki. - Na ca趾owit adaptacj wystarczy 28 tys. z.
Czy to zbyt du篡 wydatek jak na gmin? - Ten wydatek dotyczy豚y przysz這rocznego bud瞠tu, kt鏎y b璠zie ju zmartwieniem nowej rady - odpowiada burmistrz Dariusz Bekisz. - Uwa瘸m, 瞠 gdyby uda這 si pozyska cz窷 pieni璠zy od strony niemieckiej, to my na pewno si do這篡my. Ale nie chcia豚ym, by wygl康a這 na to, 瞠 czekamy z ut瘰knieniem kiedy te dobra do nas trafi. Przecie 篡cz panu Hilscherowi stu lat 篡cia.

Micha Iwanowski




"Wok馧 Ratusza" - w Muzealnych murach

Gazeta Lubuska
9 pa寮ziernika 2002 r.
Ukryty skarb

Oko這 5 tys. z potrzeba na renowacj monet odnalezionych przed trzema laty w okolicach Sieniawy. Wiosn 1999 r. podczas zalesiania pokopalnianych wyrobisk w okolicach Sieniawy pracownicy odnale幢i kilkaset srebrnych i prawdopodobnie z這tych monet. Wi瘯szo嗆 rozp造n窸a si jak przys這wiowa kamfora, ale cz窷 zabezpieczy dyrektor 鈍iebodzi雟kiego muzeum Marek Nowacki.

– W ,,Gazecie Lubuskiej’’ ukaza si akurat artyku o tym znalezisku – wspomina. – Zg這si這 si te kilka os鏏 z pro軸 o wycen monet. Skojarzy貫m fakty. Uda這 mi si przekona w豉軼icieli, 瞠by przekazali monety na rzecz muzeum. Przeszukali鄉y te miejsce, gdzie je odnaleziono skarb. ㄠcznie uratowali鄉y 80.
Dyr. Nowacki szacuje, 瞠 zabezpieczy 10-20 proc. monet, kt鏎e kilkaset lat temu ukryto miedzy Sieniaw i ζgowem. Najstarsze pochodz z XVI w., najm這dsze z po這wy XVII w. Sieniawa i ζg闚 le瘸造 w闚czas na pograniczu 奸御ka, Wielkopolski i Brandenburgii. Skarb zakopa prawdopodobnie brandenburski kupiec, bo zdecydowan wi瘯szo嗆 monet wybito w niemieckich ksi瘰twach.
Monety zosta造 skatalogowane. Przechowywane s w archiwum plac闚ki, cho – jak podkre郵a dyr. Nowacki, mog造by by ozdob jej zbior闚. – Niestety, wpierw musimy je oczy軼i. Koszt takiej operacji szacujemy na oko這 5 tys. z, co przekracza mo磧iwo軼i finansowe naszej plac闚ki.

(dab)




Dzie za Dniem
Wydanie 27 [89] z dnia 9 lipca 2003 r.
安iebodzin. Kolejny eksponat zakupiony dzi瘯i hojno軼i darczy鎍闚
Prezent dla muzeum

Ka盥y dzie przynosi zmiany. Machina czasu nieustannie pracuje, wp璠zaj帷 w ruch co raz to nowsze wydarzenia. Ruszaj帷 powoli do przodu pr鏏uje zatrze niekt鏎e pami徠ki historii. S jednak ludzie, kt鏎zy nie pozwol, by tak si sta這.

Wtorek 1 lipca to wa積a data dla muzeum. Tego dnia odby這 si spotkanie, kt鏎e mia這 na celu wyr騜nienie darczy鎍闚, osoby i instytucje, kt鏎e wspieraj muzeum w tak trudnych dla kultury czasach. Prezentem by obraz Roberta Balcke „Bosco Reale pod Wezuwiuszem” z 1930 roku. Obraz ten jest bardzo wa積y dla muzeum, gdy pozosta貫 trzy prace tego autora stanowi trzon kolekcji sztuki lokalnej, czyli widok miasta z ko鎍a XIX w i pocz徠ku XX wieku.

- Staramy si zabiega o r騜ne rzeczy, pilnowa ofert - m闚i dyrektor muzeum Marek Nowacki. - Zdarzy這 si tak, 瞠 w tym roku prawem serii dostali鄉y trzy oferty zakupu obraz闚 Balckego, najbardziej znanego malarza 鈍iebodzi雟kiego. Po negocjacjach ostatecznie wybrany zosta ten oto obraz. Spo鈔鏚 50. instytucji i podmiot闚 na nasz apel zareagowa這 tylko pi耩. Jest gorzej ni przed rokiem, ale cieszymy si, 瞠 s osoby, kt鏎e rozumiej nasze problemy.

Po raz drugi muzeum ma okazj podzi瘯owa sponsorom. Niedawno firma „S這mi雟ki” z Kaszczora zafundowa豉 muzeum odbitk miedziorytu F. Hogenberga i G. Brauna. Przedstawia on plan miasta 安iebodzina z ko鎍a XIV wieku. Za ostatni eksponat szczeg鏊ne podzi瘯owania nale膨 si staro軼ie Ryszardowi Szafi雟kiemu, zarz康owi powiatu oraz El瘺iecie Primus (Intermarche), kt鏎a by豉 nieobecna na spotkaniu.

- Obowi您ek wyposa瘸nia muzeum w r騜ne eksponaty wynika z tego, 瞠 muzeum ma charakter powiatowy - powiedzia starosta R. Szafi雟ki. - Promuje powiat, a zatem pe軟i funkcj pozamiejsk. Staramy si, aby w naszym muzeum by造 historyczne przedmioty codziennego u篡tku, ale tak瞠 wspania貫 dzie豉 sztuki. Dlatego do這輳 wszelkich stara, aby by豉 mo磧iwo嗆 powi瘯szania kolekcji. Zaznaczam, 瞠 nie jest 豉two.

M. Nowacki podarowa w czasowy depozyt nowo zakupiony obraz R. Balcke’go. Ma on r闚nie nadziej, 瞠 wyr騜nienie i docenienie darczy鎍闚 poruszy serca i kieszenie innych.

Kama




Gazeta Lubuska
26 listopada 2003 r.
Gabinet dla pisarza

Trwa remont sali w Muzeum Regionalnym.

Prace zacz窸y si w 2000 r. Przebudowa sali uzgodniona z konserwatorem zabytk闚 jest ju na uko鎍zeniu. Stanie si ona gabinetem Eberharda Hilschnera, niemieckiego pisarza, honorowego obywatela miasta. Biurko tw鏎cy, unikatowe ksi捫ki, r瘯opisy, listy oraz recenzje trafi do muzeum po 鄉ierci pisarza. Dzie豉 najbardziej cenne dla niemieckiej literatury zostan zdeponowane w bibliotece berli雟kiej. Umow mi璠zy miastem a E. Hilschnerem zosta豉 ju zawarta. – Otrzymamy oko這 4 tys. tom闚 ksi捫ek, list闚 i notatek. M.in. cenn bibliografi Thomasa Manna – informuje dyrektor muzeum Marek Nowacki. W efekcie w 安iebodzinie b璠zie jedna z najwi瘯szych w kraju bibliotek literatury niemieckiej. – Tak cennych zbior闚 nie ma 瘸den z uniwersytet闚 – zapewnia M. Nowacki.
Spis dost瘼nych ksi捫ek zostanie wprowadzony do komputera i w pe軟ej postaci znajdzie si w Bibliotece Narodowej. Zbiory b璠 mogli wykorzystywa studenci zajmuj帷y si literatur niemieck. Wszelkie sprawy zwi您ane z transportem unikat闚 wzi掖 na siebie E. Hilschner. – Na przekazanie zbior闚 zgodzi豉 si r闚nie jego 穎na – dodaje dyr. Nowacki.
E. Hilschner urodzi si w 1927 r. w 安iebodzinie. Ucz瘰zcza tam do ewangelickiej szko造 dla ch這pc闚 i szko造 鈔edniej. W latach 1945-46 by je鎍em obozu ameryka雟kiego. W latach 1948-52 studiowa germanistyk, pedagogik i geografi na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Od 1953 r. jest niezale積ym pisarzem, znanym pisarzem, eseist i krytykiem literackim.

Piotr J璠zura




Dzie za Dniem
Wydanie 16 [129] z dnia 24 kwietnia 2004 r.
安iebodzin. Rozmowa z Danut Miliszewsk, historykiem sztuki
Kustosz z powo豉nia

Danuta Miliszewska pochodzi z Pomorza. Urodzi豉 si w Grudzi康zu i tam mieszka豉 do uko鎍zenia liceum. Na studiach w Poznaniu pozna豉 swojego m篹a, 鈍iebodzinianina, i po zako鎍zeniu nauki przenios豉 si wraz z nim w jego rodzinne strony. Pierwsz prac podj窸a w Muzeum Regionalnym w 安iebodzinie, gdzie z pe軟ym zaanga穎waniem pracuje 鏀my rok

Dlaczego historia sztuki?
To si kszta速owa這 od wieku dzieci璚ego. By豉m aktywna plastycznie, tw鏎czo. Uczestniczy豉m w r騜nych konkursach, zdobywaj帷 nagrody. Ucz瘰zcza豉m na zaj璚ia do domu kultury i to mnie doprowadzi這 do poszukiwania sposob闚 przedstawiania sztuki w dawnych wiekach. Powoli zbli瘸豉m si do temat闚 historycznych, do styl闚, motyw闚. Podj窸am studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wybra豉m histori sztuki.

Uda這 si pani dosta po studiach etat w swoim zawodzie. Tylko pogratulowa. Na czym polega pani praca?
Jest to ma貫 muzeum o charakterze 軼i郵e regionalnym. Jestem kustoszem dzia逝 sztuki. Przede wszystkim zajmuj si zbiorami z dziedziny malarstwa, rze嬌y, rzemios豉 artystycznego, a tak瞠 numizmatyk. W praktyce jednak opiekuje si prawie wszystkimi obiektami muzealnymi.

Z jakich zbior闚 jest pani najbardziej dumna?
Chlub naszego muzeum s najstarsze zbiory pochodz帷e od czas闚 prehistorycznych. Mamy tak瞠 troch unikatowych zbior闚 鈔edniowiecznych i wreszcie nasza pere趾a - widok 安iebodzina z pocz徠k闚 XVII wieku. Pi瘯ny miedzioryt prezentowany na wystawie sta貫j. Ostatnio wykonali鄉y jego barwne reprodukcje. Ciekawostk jest, 瞠 album, w kt鏎ym zamieszczono ten miedzioryt w pocz徠kach XVII wieku, stanowi w闚czas presti穎we wydawnictwo. Mie軼i造 si tam widoki 闚czesnych najpi瘯niejszych miast Europy, a w鈔鏚 nich niewielki, po這穎ny na peryferiach 安iebodzin.

A inne zbiory? Jak bardzo s wiekowe?
W naszym muzeum mo積a ogl康a zbiory przede wszystkim z drugiej po這wy XIX wieku, a tak瞠 z XX wieku. Staramy si powi瘯sza - nasz kolekcj o eksponaty pochodz帷e z czas闚 po II wojnie 鈍iatowej. Dokumentujemy 篡cie kulturalne i artystyczne polskiego 安iebodzina. Wybiegaj帷 w przysz這嗆, gromadzimy obrazy przedstawiaj帷e miasto i powiat z my郵 o wi瘯szej wystawie, kt鏎a r闚nie sta豉by si ekspozycj sta陰. Dodatkow dzia豉lno軼i jest udost瘼nianie naszej bogatej biblioteki studentom, doktorantom. Cenne starodruki staj si bardzo przydatne w pisaniu prac. Wielu student闚 korzysta z naszych materia堯w archiwalnych, co stanowi doskona陰 promocj regionu.
Czasami mieszka鎍y dopytuj si o sprawy zwi您ane z histori.
Nasze zbiory przydatne s r闚nie przy remontach starych dom闚. Cz瘰to udaje nam si odnale潭 dany budynek na dawnych fotografiach b康 kartach pocztowych, kt鏎e s w naszym posiadaniu. Wsp馧pracujemy w tym zakresie z konserwatorem zabytk闚.

W jaki spos鏏 pozyskiwane s eksponaty? Jak docieracie do potencjalnych ofiarodawc闚, b康 sprzedawc闚?
To sprawa bardzo skomplikowana, nie mo積a ich naby w markecie, z p馧ki. 安iadomie poszukujemy rzeczy dotycz帷ych regionu w antykwariatach, na aukcjach, a tak瞠 w internecie. Opr鏂z tego zg豉szaj si oferenci. Proponuj cz瘰to przedmioty z w豉snych strych闚, kt鏎e dla nas maj wielk warto嗆 - historyczn.

Nie wszystkie eksponaty mieszcz si w salach muzealnych?
Oko這 60 procent zbior闚 jest prezentowanych w ramach ekspozycji sta貫j, ale ze wzgl璠u na szczup這嗆 miejsca nie jest mo磧iwe jej powi瘯szanie. Staramy si w ramach wystaw czasowych pokazywa jak najwi璚ej rzeczy z magazyn闚.

Jak cz瘰to trzeba odrestaurowywa te najbardziej nadszarpni皻e z瑿em czasu?
To zale篡 od stanu zachowania. W wi瘯szo軼i staramy si kupowa przedmioty, kt鏎e maj co najmniej dobry stan. Konserwowanie jest bardzo kosztowne, szczeg鏊nie archiwali闚, papier闚. Wiele zabytk闚 musi czeka na swoj kolej bardzo d逝go. Jednak staramy si, by ich stan przynajmniej nie ulega pogorszeniu.

Nabywacie zbiory z internetu. Nie zdarzy豉 si oferta kradzionego przedmiotu? Jak to jest sprawdzane?
Dotychczas nigdy takiego problemu nie mieli鄉y. Bezpo鈔ednio z ministerstwa otrzymujemy dane na temat kradzie篡 najcenniejszych dzie. Przy ka盥ym zakupie sporz康zamy akt sprzeda篡, w kt鏎ym zaznaczamy, kto jest w豉軼icielem i w jaki spos鏏 wszed w posiadanie przedmiotu.

Raz w miesi帷u prezentowane s prace wybranych tw鏎c闚. Co decyduje o ich wyborze?
Nasze muzeum nakierowane jest przede wszystkim na spe軟ianie potrzeb i oczekiwa lokalnej spo貫czno軼i. W pierwszej kolejno軼i staramy si wi璚 pokazywa najciekawsze zjawiska z naszego miasta, czy regionu. Z drugiej strony staramy si wystawia prace z zewn徠rz, oryginalne, kt鏎e mog zainteresowa nasze 鈔odowisko. Przygotowujemy r闚nie wystawy tematyczne ze zbior闚 muzealnych, w oparciu o w豉sne eksponaty, a tak瞠 wypo篡czane z innych muze闚. Te wystawy wymagaj wielomiesi璚znych stara, szczeg馧owego opracowania scenariusza, ale ciesz si zawsze du篡m powodzeniem. Zwykle takim ekspozycjom towarzysz fachowe wyk豉dy, a dla m這dzie篡 prowadzone s tzw. lekcje muzealne. Promujemy tak瞠 dzieci uzdolnione plastycznie. Temu s逝膨 dwa konkursy, kt鏎e muzeum prowadzi wsp鏊nie z Publiczn Szko陰 Podstawow nr 7 pod has貫m: "安iebodzin w oczach dziecka" i "Przyroda moich okolic".

Jakie plany zawodowe ma kustosz w najbli窺zym czasie?
Na wakacje mamy zamiar zorganizowa du膨, mam nadziej, interesuj帷 wystaw archeologiczn zwi您an z szersz dzia豉lno軼i muzealn. W ubieg造m roku prowadzili鄉y wykopaliska w Jordanowie i Gli雟ku. Uda這 nam si pozyska wspania貫 eksponaty z unikatowego cmentarzyska Got闚. My郵, 瞠 w skali og鏊nopolskiej jest to odkrycie bardzo cenne i wa積e. Dlatego te ciesz si, 瞠 b璠ziemy mogli to wszystko pokaza. Inwestowanie w przesz這嗆 jest inwestowaniem w przysz這嗆. Zw豉szcza teraz, kiedy weszli鄉y do Unii. W tym zalewie kultur b璠zie si liczy豉 odr瑿no嗆 i indywidualizm.

Kamilla Bourguois




Gazeta Lubuska
29 maja 2004 r.
Desenie z klock闚

W muzealnej gablocie mo積a ogl康a dawne klocki farbiarskie do zdobienia materia堯w.

R璚znie rze嬌ione klocki z XVIII i XIX w. s逝篡造 do upi瘯szania tkanin. Najpierw macza這 si je w odpowiednim kolorze farby, potem odciska這 na materiale. Powstawa造 w ten spos鏏 wzory na tkaninach Na niekt鏎ych klockach s jeszcze widoczne ma貫 gwo寮ziki powbijane tak, by tworzy造 odpowiedni kszta速. Zdobieniem zajmowali si prawdopodobnie pracownicy warsztat闚 sukienniczych. Mo磧iwe te, 瞠 istnia造 osobne warsztaty, kt鏎ych rol by這 tylko kolorowe ozdabianie materia堯w. Dzi klocki s ju nadjedzone przez korniki. Ale obs逝ga muzeum zadba豉, 瞠by nie ulega造 dalszemu zniszczeniu. W plac闚ce s r闚nie zaprezentowane kawa趾i materia堯w zdobionych za pomoc klock闚. Zosta造 wypo篡czone z archiwum pa雟twowego.
Klocki farbiarskie znajdowa造 si w zbiorach przedwojennego Heimat-Museum. Dzi plac闚ka nie istnieje, pozosta造 tylko widok闚ki. St康 wiemy, 瞠 muzeum by這 przy dzisiejszej ul. Okr篹nej.

Piotr J璠zura




Gazeta Lubuska
5 czerwca 2004 r.
Zastawa z widokiem

Szukaj帷 regionalnych staroci muzeum trafi這 na porcelanowe naczynia z XIX w. – z widokami ζgowa, Mysz璚ina i 安iebodzina.

Ka盥y kto przyjdzie do muzeum regionalnego i dok豉dnie przypatrzy si solniczce stoj帷ej w jednej z gablot dostrze瞠 widoczek z Mysz璚ina. Obok skarbonka i puzderko, na kt鏎ych wida ζg闚. Malunki s kolorowe i bardzo dobrze wykonane. Zadbano o szczeg馧y. Obrazki na porcelanie z XIX w. nie by造 jednak rysowane r璚znie. Zosta造 wykonane metod doskonale znanej ju wtedy kalkomanii. Nanoszono je i powielano na naczyniach.
Porcelana pod koniec XIX w. sta豉 si bardziej dost瘼na. Nie by豉 ju bardzo droga, dzi瘯i masowej produkcji na jej zakup mogli pozwoli sobie mniej zamo積i mieszka鎍y miasta. O jej rozpowszechnianiu oraz dost瘼no軼i 鈍iadczy fakt, 瞠 by豉 zdobiona widokami 安iebodzina oraz okolicznych miejscowo軼i. – Naczynia, kt鏎e dzi znajduj si w gablocie spe軟ia造 funkcj typowo ozdobn i pami徠karsk – m闚i Danuta Miliszewska z muzeum. – Porcelana pochodzi z Niemiec z okolic Bawarii lub Saksonii. Wyst瘼owa造 tam bogate z這瘸 gliny potrzebnej do jej produkcji.
Jak naczynia znalaz造 si w muzeum? Zosta造 zakupione do muzealnych zbior闚. – Przeszukujemy sklepy z antykami w poszukiwaniu przedmiot闚 typowo regionalnych – dodaje D. Miliszewska.

Piotr J璠zura




Gazeta Lubuska
28 czerwca 2004 r.
Przesy趾a z pro軸

List do ksi璠za Teodora Warmi雟kiego mo積a przeczyta w muzeum regionalnym. Jest pro軸 o u這瞠nie mowy z okazji 50-lecia seminarium paradyskiego.

Po kasacji zakonu w Parady簑 w 1835 r. w jego murach powsta這 kr鏊ewskie katolickie seminarium nauczycielskie. – Kszta販ono w nim nauczycieli szk馧 powszechnych – wyja郾ia dyrektor muzeum Marek Nowacki. Klasztor sta si r闚nie tajn ostoj polsko軼i. Ksi康z Teodor Warmi雟ki przez pewien czas by dyrektorem katolickiego seminarium. Zarzucano mu, 瞠 nie dba o polsko嗆. By這 inaczej.
– Stara si wprowadza elementy polskie do seminarium – m闚i M. Nowacki. M闚i這 si nawet, 瞠 wycieczki po Parady簑 by造 organizowane osobno dla Polak闚, a osobno dla Niemc闚. Wszystko po to, 瞠by nie zanika豉 polsko嗆. Te dzia豉nia z czasem zwr鏂i造 na seminarium uwag w豉dz pruskich. Prawdziwe problemy ks. Warmi雟kiego rozpocz窸y si podczas obchod闚 50-lecia istnienia seminarium. W豉dze doszuka造 si w organizacji i przeprowadzaniu 鈍i皻a zbyt du穎 polskich element闚. W zwi您ku z tym T. Warmi雟ki zosta odwo豉ny – jak napisano – za dzia豉lno嗆 polsk. List jest jednym z dowod闚 dzia豉 ks. Warmi雟kiego. Niejaki Magnuszewicz prosi w nim T. Warmi雟kiego o napisanie kilku s堯w przemowy, jak Magnuszewicz ma wyg這si podczas jubileuszu seminarium. W muzeum znajduje si kopia tego listu. Orygina prawdopodobnie jest w archiwum paradyskim.

Piotr J璠zura




Gazeta Lubuska
31 lipca 2004 r.
Druk dla „polactwa”

W Niemczech w okresie mi璠zywojennym ukazywa造 si czasopisma przygotowane specjalnie z my郵 o Polakach.

„M這dy Polak w Niemczech” i „Polak w Niemczech” to tytu造 czasopism drukowanych w Berlinie. – Najciekawsze, 瞠 by造 one t逝maczone na j瞛yk niemiecki, poniewa cenzura zabrania豉 czytania po polsku – m闚i Adam Gonciarz z muzeum regionalnego. Przet逝maczone na niemiecki gazety dla „polactwa”, jak m闚ili Niemcy, trafia造 do czytelni publicznych. Interesuj帷e, 瞠 w wydawnictwach tych by造 przedruki polskich dzie. Wiadomo, 瞠 przet逝maczono powie軼i Henryka Sienkiewicza czy W豉dys豉wa Reymonta. W muzeum jest kilka oryginalnych wydawnictw oraz bardzo du穎 ich kopii. Osoby zainteresowane mog skorzysta ze zbior闚. Pami徠ki zgromadzone w plac闚ce pochodz z D帳r闚ki Wlkp. By豉 to miejscowo嗆 z bardzo silnym naciskiem na kultywowanie polsko軼i. W muzealnych zbiorach s r闚nie ciekawe fotografie oraz dokumenty dotycz帷e Polak闚 mieszkaj帷ych w Niemczech. Podobne o鈔odki piel璕nowania polsko軼i znajdowa造 si w Nowym Kramsku, Podmoklu Ma造m i Mi璠zyrzeczu.

Piotr J璠zura




Dzie za Dniem
Wydanie 37 [150] z dnia 22 wrze郾ia 2004 r.
Gildenhall (Niemcy). Wyr騜nienie dla dyrektora muzeum
Srebrna ig豉

Podczas jednego z ostatnich spotka cz這nk闚 Zwi您ku Ojczy幡ianego Berlina i Brandenburgii oraz ko豉 by造ch mieszka鎍闚 powiatu sulechowsko-鈍iebodzi雟kiego "Srebrn ig陰 honorow" wyr騜niony zosta Marek Nowacki - dyrektor Muzeum Regionalnego w 安iebodzinie.

Odznak wr璚zy przewodnicz帷y zwi您ku Hans-Joachim Wangnick, podkre郵aj帷 w swoim wyst徙ieniu wytrwa貫 i skuteczne anga穎wanie si M. Nowackiego w porozumienie i wsp馧prac mi璠zy Polakami i Niemcami. Wyr騜niony "Ig陰" uczestniczy w spotkaniach niemiecko-polskich, na kt鏎ych opracowywano i omawiano tematy kulturalno-historyczne.

- To dzi瘯i pana inicjatywie - m闚i H. Wangick - broszura z programem Muzeum Regionalnego w 安iebodzinie uzupe軟iona zosta豉 w j瞛yku niemieckim i udost瘼niona jest dla zwiedzaj帷ych z ich by貫j ma貫j ojczyzny. W logicznej konsekwencji umie軼i pan w swoim muzeum opisy eksponat闚 r闚nie w wersji niemieckiej. Przede wszystkim jednak - wskazywa przewodnicz帷y zwi您ku - zaj掖 si pan badaniem wieloletniej historii miasta 安iebodzin i okolic i przekaza pan obecnym mieszka鎍om, swoim rodakom w pi鄉ie i s這wie.

M. Nowacki przyj掖 wyr騜nienie wyra瘸j帷 nadziej, 瞠 gest ten 鈍iadczy o realnym porozumieniu i pojednaniu mi璠zy Polakami i Niemcami. Gospodarzom przekaza do zbior闚 "Domu Brandenburskiego" w Frstenwalde ostatnie reprezentatywne publikacje muzeum. By造 to: kolorowy widok 安iebodzina z ko鎍a XVI wieku z atlasu Brauna/Hogenberga i zbiorek 鈍iebodzi雟kich kart pocztowych znanej lipskiej firmy Dr. Trenkler Co.

wuz




Gazeta Lubuska
8 pa寮ziernika 2004 r.
Miasto z lotu ptaka

Najpierw musisz pokona ponad 100 stopni. Ale potem czeka ci atrakcja – mo瞠sz z g鏎y podziwia 安iebodzin.

疾by dosta si na g鏎, trzeba wspi望 si kr皻ymi schodami w ciasnym korytarzu. Ale po trudach jest nagroda – stoj帷 na du篡m tarasie widokowym mo積a ogl康n望 panoram miasta. Jest mo磧iwo嗆 wypo篡czenia lornetki.
Nie ka盥y mo瞠 jednak wej嗆 na wie輳. – Nie wpuszczamy dzieci bez opieki os鏏 doros造ch – informuje pracownik muzeum El瘺ieta Kudzia. Niepe軟oletni mog ogl康a miasto z ratuszowej wie篡 tylko pod opiek osoby doros貫j. I obs逝ga zapewnia, 瞠 przestrzega zakazu, nie robi帷 瘸dnych wyj徠k闚.
Wie膨 opiekuje si Muzeum Regionalne. Mo積a na ni wej嗆 we wtorki w godz. 8.00-16.00 i od 鈔ody do soboty w godz. 9.30-16.00. Bilet wst瘼u kosztuje tyle samo, co wej軼ie do muzeum – 3,50 z.

Piotr J璠zura




Gazeta Lubuska
14 lutego 2005 r.
W samo po逝dnie

By mo瞠 codziennie z ratuszowej wie篡 w 安iebodzinie b璠zie rozbrzmiewa miejski hejna. Melodia zosta豉 skomponowana w 1975 r.

- Uznali鄉y, 瞠 odgrywanie hejna逝 to doskona造 pomys, wi璚 przygotowujemy projekt uchwa造 dotycz帷ej tej sprawy – m闚i radny Miros豉w Algierski. W magistracie pomys te si spodoba. Burmistrz Dariusz Bekisz zapewnia, 瞠 zabiegi w sprawie wykorzystania miejskiej melodii trwaj od dawna. – Docieramy do cz這nk闚 rodziny autora hejna逝, chcemy, aby wszystkie sprawy zwi您ane z prawami autorskimi zosta造 jasno za豉twione – podkre郵a szef miasta.
Hejna by豚y odgrywany w czasie miejskich uroczysto軼i i codziennie w po逝dnie rozbrzmiewa豚y z wie篡 ratuszowej. Ale to wi捫e si z wydatkami. Trzeba kupi sprz皻, kt鏎y codziennie (najlepiej automatycznie) odtwarza豚y muzyk, potrzebne s te g這郾iki.
- Ostateczna decyzja b璠zie nale瞠 do radnych, ale nie powinno by problem闚 – uwa瘸 burmistrz.
Hejna skomponowa w 1975 r. Edmund Wilgocki. Utw鏎 powsta z okazji obchod闚 pierwszomajowych. Rodzina zmar貫go kompozytora nie ma nic przeciwko odtwarzaniu dzie豉 przez miasto. – Przecie m捫 ju raz przekaza go na oczach setek ludzi, wi璚 magistrat jest jego w豉軼icielem – m闚i 穎na tw鏎cy hejna逝 Helena Kwiatkowska-Wilgocka. Melodia powsta豉 specjalnie dla miasta. Pierwszy raz orkiestra odegra豉 hejna obchodz帷 dooko豉 centrum, a potem graj帷 przed ratuszem. Nast瘼nie o melodii zapomniano i nuty na wiele lat trafi造 do szuflady.

Piotr J璠zura
324 88 13
pjedzura@gazetalubuska.pl




Gazeta Lubuska
1 czerwca 2005 r.
Sensacyjna wieczerza

Naukowcy z Torunia uznali, 瞠 „Ostatni wieczerz” malowa 郵御ki malarz Micha Willman, a obraz poprawi wroc豉wski tw鏎ca Frans de Baker.

Muzeum w 安iebodzinie dosta這 ju ekspertyz obrazu wykonan przez specjalist malarstwa nowo篡tnego dra Jacka Tylickiego z toru雟kiego Uniwersytetu Miko豉ja Kopernika. – Potwierdzi造 si przypuszczenia, 瞠 dzie這 pochodzi z 60. lat XVII wieku i wysz這 spod p璠zla Micha豉 Willmana – m闚i kustosz Danuta Miliszewska. Wiadomo, 瞠 po M. Willmanie kto obraz poprawi. Toru雟cy naukowcy pod pierwsz warstw dzie豉 znale幢i drug – na spodniej wida posta z r瘯, kt鏎a ma sze嗆 palc闚, na wierzchniej b喚du ju nie ma. Przemalowana zosta豉 r闚nie g鏎a p堯tna. – Z ekspertyzy wynika, 瞠 obraz poprawi prawdopodobnie Frans de Baker – dodaje D. Miliszewska.
Obraz „Ostatnia wieczerza” trafi przed laty do 鈍iebodzi雟kiego muzeum. Zosta kupiony w antykwariacie. Sensacj odkryto, gdy trafi do toru雟kiego uniwersytetu na konserwacj. Po prze鈍ietleniu rentgenowskimi promieniami okaza這 si, 瞠 pod najnowsz warstw kryje si o wiele starszy tajemniczy obraz.

Piotr J璠zura




Gazeta Lubuska
6 czerwca 2005 r.
Dwa miejsca zbior闚

Pierwsze muzeum w mie軼ie powsta這 w 1931 r. przy ul. Wa這wej. Istnia這 do 1945 r. i nazywa這 si Heimat Museum.

Przed wojn mieszka鎍y zgromadzili zbi鏎 przedmiot闚 zebranych w mie軼ie i okolicy. Sta si on zacz徠kiem otwartego w 1931 r. Heimat Museum. Pomys這dawcami jego uruchomienia byli regionali軼i Max Hilscher i Gustaw Zerndt. Pierwszy by zami這wanym archeologiem, drugi archiwist opisuj帷ym dzieje miasta i okolicy. Muzeum funkcjonowa這 do ko鎍a wojny. W 1945 r. plac闚ka zosta豉 zamkni皻a, a jej zbiory rozgrabione lub wywiezione.
Dzi niewiele os鏏 wie, 瞠 przy ul. Wa這wej by豉 tego typu plac闚ka. W budynku maj teraz siedzib firmy handluj帷e materia豉mi budowlanymi.
Przez 26 lat w mie軼ie nie by這 瘸dnego muzeum. – A do 22 maja 1971 r. – wspomina Adam Gonciarz z muzeum regionalnego. Plac闚ka od tamtej pory do dzi ma siedzib w ratuszu. Pocz徠kiem zbior闚 by造 dary mieszka鎍y, kt鏎zy oddali swoje pami徠ki. – Dzi rzadko zdarza si, 瞠 kto przynosi do nas jaki eksponat. Gromadzenie polega g堯wnie na zakupach – dodaje A. Gonciarz.

Piotr J璠zura





Historia o堯wkiem pisana

安iebodzi雟ka Gazeta Powiatowa
Wydanie Nr 11[119] 2001

W鈔鏚 licznych przedmiot闚 gromadzonych przez Muzeum Regionalne w 安iebodzinie, jest wiele takich, kt鏎e niemal cudem dotrwa造 do naszych czas闚. Jednym z takich przedmiot闚 jest niewielki o堯wek, kt鏎y trafi do nas w tym roku. Przedmiot tak ma造 i powszechny, 瞠 dla wielu ludzi nie ma praktycznie 瘸dnej warto軼i. Jednak o堯wek, o kt鏎ym mowa jest inny.

Ale zacznijmy od pocz徠ku. W drugiej po這wie XIX w. przyby豉 do 安iebodzina, pochodz帷a z Berlina rodzina Misgajskich. By豉 to rodzina katolicka, maj帷a zapewne polskie korzenie. W roku 1880 powsta豉 w 安iebodzinie firma odzie穎wa Josefa Misgajskiego. Nie znamy jej pocz徠kowej siedziby. Oko這 roku 1900 na rogu Rynku i ulicy l Maja (wtedy Krzy穎wej), w miejscu dawnego domu podcieniowego, powsta nowy, du篡 budynek, kt鏎ego w豉軼icielem by J. Misgajski. Na parterze mie軼i豉 si jego firma, powy瞠j za by這 mieszkanie prywatne. W kamienicy znajdowa造 si tak瞠 mieszkania czynszowe. Dom handlowy J. Misgajskiego (p騧niej prowadzony przez jego syna Franza) zajmowa si wyrobem i sprzeda膨 odzie篡 m瘰kiej. W ofercie by造 m.in. garnitury, p豉szcze, kurtki; tak瞠 szyte na miar. Z reklam dowiadujemy si, 瞠 by to r闚nie wy陰czny przedstawiciel firmy odzie穎wej Bleyle'a. Z dost瘼nych nam 廝鏚e fotograficznych wiemy, 瞠 firma J. Misgajskiego istnia豉 a do 1945 r. Niestety, budynek nie przetrwa do dzi.

No dobrze, ale co to ma wsp鏊nego ze wspomnianym o堯wkiem? Ot騜 jest to p豉ski o堯wek z metalowym etui, na kt鏎ym umieszczono reklam firmy J. Misgajskiego. Mo積a go by這 zawiesi na sznurku lub 豉鎍uszku, aby by zawsze pod r瘯. Dzi ju nie da si ustali, czy s逝篡 do robienia notatek, czy do sporz康zania szablon闚 krawieckich. Faktem jest, 瞠 przetrwa. Dzi瘯i przypadkowi. Zosta znaleziony w starym domu w Chociulach na framudze drzwi, gdzie zostawiono go prawdopodobnie w czasie jakich prac remontowych. Przele瘸 tam zapomniany kilkadziesi徠 lat, aby w ko鎍u trafi do muzeum. Mo積a go b璠zie tutaj zobaczy jako 鈍iadectwo historii ludzi i miejsc, kt鏎ych ju nie ma.

Adam Gonciarz



adres tego artyku逝: www.schwiebus.pl/articles.php?id=104