[Schwiebus.pl - ¦wiebodzin na starych kartach pocztowych, stare pocztówki, widokówki, kartki pocztowe]
Google
szukaj:
Menu g³ówne
strona g³ówna
strona artyku³ów
strona newsów
forum
ksiêga go¶ci
katalog stron
family tree
schwiebus.2002
schwiebus.2004
Ostatnio dodane
Zamkniêty o³tarz
Sukiennik ¶wieb...
Portret miasta ...
Podró¿e Pekaesem ...
Spod przymkniêtych ...
Los Sióstr ze Schwiebus
Tajemnice ...
Boromeuszki cd.
Historia zmian..
Sala Gotycka
Wernhera ¶cie¿kami
Kreatywni inaczej ..
Od legendy do ..
¦wiebodziñska legenda
Inskrypcja z 1735
Jakub Schickfus
Obrazki z przesz³o¶ci
Publikacje..
¦wiebodziñskie lecznictwo
Szpital
Wokó³ Ratusza
Odkrycie krypty
Bibliografia
Plac w przebudowie
Najazd na Ratusz
Dekret mianowania
Nowa twarz rynku
Na bruk nie wjedziesz
Odnówmy kamienice
Konsultacje
Hubertus Gabriel
Robert Balcke
Ruch wokó³ ratusza
Czasowy zarz±d
Przesiedleñcy 1945
Izba pami±tek
Wiekowe znaleziska
Spór wokó³ ratusza
Co dalej ze starówk±?
Granit pod ratuszem
Kronika Schickfusa
Pocz±tki - podsumowanie
Pocz±tki o¶wiaty
Najazd Zb±skiego
Maciej Kolbe
¦wiebodziñska "Solidarno¶æ"
Szcz±tki ¶w. Jerzego
Pieni±dze na ratusz
Pocz±tki o¶wiaty
Granit w ¶ródm..
Sulechów retro
Nowy Rok
¯ycie religijne
Odpolitycznianie ...
Ulice do poprawki
Wie¿a Bismarcka
Ko¶ció³ pw. ¶w. M.A.
Ko¶ció³ pw. N.M.P. K.P.
Zamek ...
Eberhard Hilscher
Baron J.H. v. Knigge
Z ¿ycia mieszczan
¦wiadectwo urodzenia
Sukiennictwo w dziejach
¯ary inwestuj± w starówkê
Strajk w Lubogórze w 1981 r.
Pocz±tki edukacji szkolnej
Pierwsze, szkolne lata
Kresy
Koniec niemieckiego panowania
Dramatyczne wydarzenia
Historyczne pocz±tki
Ratusz siê sypie
Schwiebüssen Schwibus
Dialog a badania arche
Unikalne Cmentarzyska
100 lat temu - 1904 r.
100 lat temu - 1902 r.
Aktualizacje
Ogólniak
Cmentarz miejski
Dekomunizacja ulic
PKP chce likwidowaæ..
Przesiedleñcy 1945
100 lat temu - 1906 r.
Spu¶cizna po Hilscherze
Dworzec z horroru
Piszczyñski Zenon
M. v. Knobelsdorff
Archeologia okolic
J.K. Sobociñski
Katalog C&Co.™
A.D. 2012
zbiór w³asny
katalog ulic
ostatnio dodane

2012-04-15
C&Co.™ 1208
C&Co.™ 1207
C&Co.™ 1206
C&Co.™ 1205
C&Co.™ 1204
C&Co.™ 1203
C&Co.™ 1202
C&Co.™ 1201
2012-04-05
C&Co.™ 1200
C&Co.™ 1199
C&Co.™ 1198
C&Co.™ 1197
C&Co.™ 1196
C&Co.™ 1195
C&Co.™ 1194
C&Co.™ 1193
C&Co.™ 1192
C&Co.™ 1191
C&Co.™ 1190
2012-03-30
C&Co.™ 1189
C&Co.™ 1188
C&Co.™ 1187
C&Co.™ 1186
C&Co.™ 1185
C&Co.™ 1184
C&Co.™ 1183
C&Co.™ 1182
C&Co.™ 1181
C&Co.™ 1180
C&Co.™ 1179
C&Co.™ 1178
C&Co.™ 1177
C&Co.™ 1176
C&Co.™ 1175
C&Co.™ 1174
C&Co.™ 1173
C&Co.™ 1172
C&Co.™ 1171
C&Co.™ 1170
C&Co.™ 1169
C&Co.™ 1168
C&Co.™ 1167
2012-03-22
C&Co.™ 1166
C&Co.™ 1165
C&Co.™ 1164
C&Co.™ 1163
C&Co.™ 1162
C&Co.™ 1161
C&Co.™ 1160
C&Co.™ 1159
C&Co.™ 1158
C&Co.™ 1157
C&Co.™ 1156
C&Co.™ 1155
C&Co.™ 1154
C&Co.™ 1153
C&Co.™ 1152
C&Co.™ 1151
C&Co.™ 1150
2012-03-12
C&Co.™ 1149
C&Co.™ 1148
C&Co.™ 1147
C&Co.™ 1146
C&Co.™ 1145
C&Co.™ 1144
C&Co.™ 1143
C&Co.™ 1142
C&Co.™ 1141
C&Co.™ 1140
C&Co.™ 1139
C&Co.™ 1138
C&Co.™ 1137
C&Co.™ 1136
C&Co.™ 1135
C&Co.™ 1134
C&Co.™ 1133
C&Co.™ 1132
C&Co.™ 1131
C&Co.™ 1130
C&Co.™ 1129
C&Co.™ 1128
C&Co.™ 1127
C&Co.™ 1126
C&Co.™ 1125
2012-03-03
C&Co.™ 1124
C&Co.™ 1123
C&Co.™ 1122
C&Co.™ 1121
C&Co.™ 1120
C&Co.™ 1119
2012-02-27
C&Co.™ 1118
C&Co.™ 1117
C&Co.™ 1116
2012-02-26
C&Co.™ 1115
C&Co.™ 1114
C&Co.™ 1113
C&Co.™ 1112
C&Co.™ 1111
C&Co.™ 1110
2012-02-25
C&Co.™ 1109
C&Co.™ 1108
C&Co.™ 1107
C&Co.™ 1106
C&Co.™ 1105
C&Co.™ 1104
C&Co.™ 1103
C&Co.™ 1102
C&Co.™ 1101
C&Co.™ 1100
2012-02-19
C&Co.™ 1099
C&Co.™ 1098
C&Co.™ 1097
C&Co.™ 1096
C&Co.™ 1095
2012-02-17
C&Co.™ 1094
C&Co.™ 1093
C&Co.™ 1092
C&Co.™ 1091
C&Co.™ 1090
C&Co.™ 1089
C&Co.™ 1088
C&Co.™ 1087
C&Co.™ 1086
C&Co.™ 1085
2012-02-13
C&Co.™ 1084
C&Co.™ 1083
C&Co.™ 1082
2012-02-12
C&Co.™ 1081
C&Co.™ 1080
C&Co.™ 1079
C&Co.™ 1078
C&Co.™ 1077
C&Co.™ 1076
C&Co.™ 1075
C&Co.™ 1074
C&Co.™ 1073
C&Co.™ 1072
2012-02-11
C&Co.™ 1071
C&Co.™ 1070
C&Co.™ 1069
C&Co.™ 1068
C&Co.™ 1067
C&Co.™ 1066
C&Co.™ 1065
C&Co.™ 1064
C&Co.™ 1063
C&Co.™ 1062
C&Co.™ 1061
Katalog C&Co.™
A.D. 2007
2007-03-12
C&Co.™ 1057
C&Co.™ 1056
C&Co.™ 1055
C&Co.™ 1054
C&Co.™ 1053
C&Co.™ 1052
C&Co.™ 1051
2007-03-11
C&Co.™ 1050
C&Co.™ 1049
C&Co.™ 1048
C&Co.™ 1047
C&Co.™ 1046
C&Co.™ 1045
C&Co.™ 1044
C&Co.™ 1043
C&Co.™ 1042
C&Co.™ 1041
C&Co.™ 1040
C&Co.™ 1039
C&Co.™ 1038
C&Co.™ 1037
C&Co.™ 1036
C&Co.™ 1035
C&Co.™ 1034
C&Co.™ 1033
C&Co.™ 1032
C&Co.™ 1031
C&Co.™ 1030
C&Co.™ 1029
C&Co.™ 1028
C&Co.™ 1027
C&Co.™ 1026
C&Co.™ 1025
C&Co.™ 1024
C&Co.™ 1023
C&Co.™ 1022
C&Co.™ 1021
C&Co.™ 1020
C&Co.™ 1019
C&Co.™ 1021
C&Co.™ 1020
C&Co.™ 1019
C&Co.™ 1018
2007-03-08
C&Co.™ 1017
C&Co.™ 1016
C&Co.™ 1015
C&Co.™ 1014
C&Co.™ 1013
C&Co.™ 1012
C&Co.™ 1011
C&Co.™ 1010
C&Co.™ 1009
C&Co.™ 1008
C&Co.™ 1007
C&Co.™ 1006
C&Co.™ 1005
C&Co.™ 1004
C&Co.™ 1003
2007-03-06
C&Co.™ 1002
C&Co.™ 1001
C&Co.™ 1000
C&Co.™ 0999
C&Co.™ 0998
C&Co.™ 0997
C&Co.™ 0996
C&Co.™ 0995
C&Co.™ 0994
C&Co.™ 0993
C&Co.™ 0992
C&Co.™ 0991
C&Co.™ 0990
C&Co.™ 0989
C&Co.™ 0988
C&Co.™ 0987
C&Co.™ 0986
C&Co.™ 0985
C&Co.™ 0984
C&Co.™ 0983
C&Co.™ 0982
C&Co.™ 0981
C&Co.™ 0980
C&Co.™ 0979
C&Co.™ 0978
C&Co.™ 0977
C&Co.™ 0976
2007-03-02
C&Co.™ 0975
C&Co.™ 0974
C&Co.™ 0973
C&Co.™ 0972
C&Co.™ 0971
C&Co.™ 0970
C&Co.™ 0969
C&Co.™ 0968
C&Co.™ 0967
C&Co.™ 0966
C&Co.™ 0965
C&Co.™ 0964
C&Co.™ 0963
C&Co.™ 0962
C&Co.™ 0961
C&Co.™ 0960
C&Co.™ 0959
C&Co.™ 0958
C&Co.™ 0957
Inne
forum
kontakt
bannery
download
logowanie
rekomenduj nas
Menu u¿ytkownika
Nie masz jeszcze konta? Moesz sobie zaoy!
subskrypcja
informacje o zmianach na twój mail!
Artykuy > Miejsca > Ko¶ció³ pw. Naj¶wiêtszej Marii Panny Królowej Polski

Historia ko¶cio³a pw. Naj¶wiêtszej Marii Panny Królowej Polski w ¦wiebodzinie

W roku 1517 Marcin Luter przybi³ na drzwiach ko¶cio³a w Wittenberdze 95 tez. Rozpocz±³ w ten sposób roz³am w Ko¶ciele, który istnieje po dzieñ dzisiejszy. Od roku 1520 jego nauki ogarnê³y kraje niemieckie i zyska³y szereg zwolenników w ca³ej Europie. Habsburski ¦wiebodzin, nale¿±cy administracyjnie do ¦l±ska, otoczony przez ziemie brandenburskie i granicz±cy z Wielkopolsk±, pocz±tkowo skutecznie opiera³ siê reformacyjnej fali. W latach 30-tych XVI stulecia luteranizm zosta³ wprowadzony w Brandenburgii, co równie¿ mia³o wp³yw na stosunki religijne w ówczesnym ¦wiebodzinie. W roku 1541 w³a¶ciciel ¦wiebodzina Sebastian von Knobelsdorff sprowadzi³ do grodu pastora ze Szczañca, Martina Wechnera. Wspomniany pastor pochodzi³ ze ¦wiebodzina a studia ukoñczy³ w Wittenberdze. Wiêkszo¶æ mieszkañców ¦wiebodzina szybko przesz³a na luteranizm i rozpoczê³a otwart± walkê z katolikami. Sukces luteranizmu na tutejszych ziemiach mo¿na te¿ ³±czyæ z po¿arem, który dotkn±³ w tym czasie miasto, jak równie¿ z rygorystyczn± postaw± niektórych duchownych, domagaj±cych siê od swoich wiernych konkretnych czynów i postaw.

Pierwsze nabo¿eñstwa luteranów odbywa³y siê na zamku w ¦wiebodzinie. Kolejni pastorzy ¦wiebodzina: Jacob Wechner (1543-1545), Jacob Schickfuss (1545-1552) i Valentin Lecker (1552-1565), na tyle wzmocnili pozycjê luteranów, ¿e ju¿ w 1548 roku rozpoczêli przebudowê ko¶cio³a katolickiego na potrzeby swojego kultu. Prastara ¶wi±tynia, teraz jako zbór, zosta³a oddana do u¿ytku w roku 1555. By³a to wówczas niewielka budowla, posiadaj±ca stosunkowo wysok± wie¿ê z czterema dzwonami i piêknym zegarem. Luteranie z krótkimi przerwami utrzymuj± ko¶ció³ w swoich rêkach - lata 1570-79, 1616-29 oraz 1639-51. Po wojnie 30-letniej katoliccy Habsburgowie przywrócili religiê rzymsko-katolick±. Na luteranów pad³ cieñ niechêci i pojawi³y siê represje.

14 sierpnia 1686 r., na mocy uk³adów sukcesyjnych, ¦wiebodzin dosta³ siê pod panowanie protestanckiej Brandenburgii. Protestanci z entuzjazmem przyjêli ten fakt. Teraz mieli szeroki dostêp do w³adzy. Mogli obejmowaæ g³ówne urzêdy w mie¶cie i decydowaæ o jego infrastrukturze. 30 czerwca 1691 r. po³o¿ono kamieñ wêgielny pod nowy zbór. Ustawienie wie¿y mia³o miejsce 15 czerwca 1694 r., a po¶wiêcenie zboru im. Fryderyka 18 sierpnia 1694 r. To imiê zosta³o nadane przez Luteranów dla wyra¿enia rado¶ci z otrzymanej wolno¶ci religijnej i wdziêczno¶ci wobec Wielkiego Elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma (1640-1688).

Rado¶æ Luteranów nie trwa³a jednak d³ugo. 20 grudnia 1694 r. podpisano kolejny uk³ad, na mocy którego w styczniu 1695 r. ¦wiebodzin powróci³ do ¦l±ska. Choæ Luteranie zostali poddani kolejnym represjom, sam zbór wci±¿ by³ centrum protestanckiej enklawy ¦wiebodzina. Kiedy do w³adz w mie¶cie powrócili katolicy, w roku 1701 zamknêli zbór, a pastora ¦wiebodzina Piotra Liviusa zawiesili w czynno¶ciach. Wybudowany po¶piesznie zbór okaza³ siê budowl± nietrwa³±. 31 sierpnia 1712 r., po uderzeniu pioruna w wie¿ê, budowla ulega czê¶ciowemu zniszczeniu.

W roku 1740 król pruski, ksi±¿ê Fryderyk Wilhelm II (+1782) rozpocz±³ wojnê sukcesyjn± o zajêcie ¦l±ska. 13 marca 1741 r., nie broniony przez Austriaków ¦wiebodzin, zosta³ zajêty przez pruski pu³k Geslera. By³o to wa¿ne wydarzenie w historii ¶wiebodziñskiej enklawy, gdy¿ miasto pozosta³o na d³ugo w granicach Niemiec - a¿ do 1945 roku. Ostateczna zmiana sytuacji politycznej ¦wiebodzina spowodowa³a równie¿ istotne zmiany religijne. Protestantyzm, jako religia panuj±ca w Prusach, zepchn±³ katolików skupionych wokó³ parafii ¶w. Micha³a do roli drugorzêdnej, co trwa³o do roku 1945. Prusacy rozpoczêli walkê z polsko¶ci± i katolicyzmem. Tylko protestanci mogli pe³niæ funkcje publiczne: burmistrza czy radnych miejskich.

W roku 1746 rozpoczêto budowê drugiego zboru im. Fryderyka, który oddano do u¿ytku w roku 1750. Zbór usytuowano w miejscu poprzedniej budowli tj. w po³udniowo-wschodniej czê¶ci miasta, w pobli¿u tzw. baszty Floriana. Wykonano go z cegie³ i drewna (konstrukcja szachulcowa, tzw. pruski mur) i mia³ wysok± wie¿ê. W drugiej po³owie XVIII wieku du¿e znaczenie dla wyznawców protestantyzmu mia³a dzia³alno¶æ pastora ¦wiebodzina i historyka zarazem, Samuela Gotthilfa Knispela autora kroniki miasta. Knispel zdecydowanie reprezentowa³ pro-pruskie stanowisko w kwestiach politycznych i kulturalnych.

Na prze³omie XVIII i XIX w. miasto znakomicie rozwija³o siê pod wzglêdem gospodarczym. Panowa³ wtedy duch tolerancji religijnej. Oko³o roku 1870 zburzono wie¿ê zboru i dokonano drobnej przebudowy obiektu. Stan techniczny budynku uleg³ znacznemu pogorszeniu, co wymusza³o potrzebê gromadzenia ¶rodków na budowê nowego zboru.

Z pocz±tkiem lat 90-tych XIX w. mistrz murarski C. Lochel przedstawi³ plan trzeciego ju¿ zboru im. Fryderyka w ¦wiebodzinie. Zarz±d gminy protestanckiej zwróci³ siê do konsystorza dworu brandenburskiego w Berlinie o pomoc finansow±. W styczniu l898 r. wysoki ochmistrz dworu, ksi±¿ê von Mirbach przej±³ sprawê budowy w swoje rêce i poinformowa³ o planach budowy nowego zboru cesarza Wilhelma II. Cesarz przekaza³ na nowy zbór 60 000 marek i obj±³ nad nim protektorat. Planowanie i kierownictwo nad budow± powierzono nadwornemu radcy budowlanemu G. L. Mochelowi z Bobernau w Meklemburgii. Na pocz±tku wrze¶nia 1898 r., po zburzeniu starego zboru, rozpoczêto intensywne prace budowlane. W grudniu 1898 r. ukoñczono fundamenty, a 4 maja 1899 r. z³o¿ono kamieñ wêgielny. W tej uroczysto¶ci wziê³o udzia³ wielu przedstawicieli miejscowych w³adz i dworu brandenburskiego. Prace szybko postêpowa³y. Do koñca roku 1899, pod kierownictwem architekta Hagedorna podci±gniêto budynek do poziomu dachu, a na pocz±tku roku 1900 ukoñczono dach. 11 sierpnia 1900 r. oz³ocono szczyt wie¿y. Zbór zosta³ wybudowany w stylu wczesno-gotyckim, z zastosowaniem ceg³y glazurowanej. D³ugo¶æ zboru z zachodu na wschód wynosi 47,5 metra, przy najwiêkszej szeroko¶ci 23,5 metra.

Uk³ad zboru jest trzynawowy, nakryty dachem g³ównym a od g³ównego gzymsu opadaj±cymi dachami jednospadowymi. Od zachodu przystaje wie¿a, wysoka na 60 metrów, która w swych 5 kondygnacjach zawiera wej¶cia, pomieszczenia organowe i miechowe z bocznymi schodami, dzwonnic± i pomieszczeniami zegarowymi. Od góry wie¿a jest zakoñczona he³mem pokrytym miedzi±. Ku wschodowi wychodzi prostok±tne prezbiterium z przylegaj±c± od pó³nocy zakrysti±. Od po³udnia usytuowano salê konfirmantów, wzglêdnie salê zebrañ. W podziemiach ko¶cio³a umieszczono kot³owniê i sk³ad wêglowy. Wej¶cie do wnêtrza zboru poprzedza podwójny portal. Pozosta³e portale s± zaopatrzone w przedsionki. Pomieszczenia zboru pokry³o sklepieniami krzy¿owymi. Sklepienia nawy g³ównej i naw bocznych s± oparte na 8 granitowych filarach. D³ugo¶æ pierwszych wynosi 13,5 metra, przy odstêpach 11,75 metra. W zborze umieszczono empory boczne i jedn± organow±. Mo¿na siê do nich dostaæ z zewn±trz przez drzwi i schody (dzi¶ nie u¿ywane). Zbór posiada w nawie g³ównej 999 miejsc siedz±cych i na emporach 478. Razem jest 1477 miejsc siedz±cych. Koszt budowy wyniós³ ostatecznie 230 000 marek. Budowa zboru by³a du¿ym wydarzeniem religijnym dla ¶wiebodziñskich protestantów, jak i w ca³ej Brandenburgii.

Wiele rodzin ze ¦wiebodzina fundowa³o poszczególne elementy bogatego wyposa¿enia wnêtrza. O³tarz zosta³ sfinansowany przez protestanck± gminê. Chrzcielnicê ufundowali pañstwo Susmanowie i Hubciowie. Dwa okna obrazowe ufundowa³ Albert Skarl. Cztery kolejne okna (po strome po³udniowej) sfinansowali dr Müglich, Hugon Blacke i Eliza Müller. Okna po stronie pó³nocnej ufundowali Paula Bottcher, Emil Margraff, Karol Jander i Willi Müller.

Zbór otrzyma³ równie¿ wielkie organy, 42-g³osowe. S± one dzie³em nadwornego organmistrza Sauera z Frankfurtu n./Odr±. Na ozdobê organów cesarzowa Niemiec wydatkowa³a sumê a¿ 5 000 marek. W wzniesionym obiekcie zastosowano wiele nowoczesnych (jak na owe czasy) rozwi±zañ technicznych: ogrzewanie powietrzem i o¶wietlenie gazowe (w latach 20-tyeh XX wieku zastosowano o¶wietlenie elektryczne). W wie¿y zboru znajdowa³ siê zegar na 8-dniowy czas biegu, a tak¿e dzwony: dwa stare i jeden nowy. Ten ostatni zosta³ odlany przez ludwisarza Schillinga w Apoldzie. I tak, 11 grudnia 1900 r. odby³o siê uroczyste po¶wiêcenie trzeciego ju¿ zboru im. Fryderyka. By³a to wielka uroczysto¶æ. Przybyli na ni± go¶cie z ca³ych Niemiec. Od 1900 do 1945 r., zbór im. Fryderyka by³ znanym centrum protestanckim na ziemi ¶wiebodziñskiej. Do 1945 r. mia³y tu miejsce drobne przebudowy wnêtrza i otoczenia, które jednak nie zmieni³y architektury obiektu.

31 stycznia 1945 r. ¦wiebodzin zajê³y oddzia³y Armii Czerwonej. Rosjanie pozostawili po sobie trochê zniszczeñ. A przy tym zrabowali bardziej cenne przedmioty z wyposa¿enia ko¶cio³a. W marcu 1945 roku do ¦wiebodzina przybyli pierwsi osadnicy i repatrianci. Pocz±tkowo opiekê nad ko¶cio³em ¶w. Micha³a i zborem Fryderyka sprawowa³ katolicki proboszcz ksi±dz Müller. W po³owie roku 1945 przyby³ tu - wraz z repatriantami - ksi±dz Piotr Janik, pochodz±cy z Brze¿an. 30 czerwca 1945 r. ksi±dz Müller opu¶ci³ ¦wiebodzin, a ksi±dz Piotr Janik obj±³ dwa ko¶cio³y miejskie, 7 wiejskich i 3 kaplice na terenie miasta. W dniu 23 wrze¶nia 1945 r. ksi±dz Piotr Janik otrzyma³ nominacjê na proboszcza parafii w ¦wiebodzinie. W latach 1945-1981 poprotestancki zbór nale¿a³ do parafii p.w. ¦w. Micha³a Archanio³a w ¦wiebodzinie i by³ traktowany jako tzw. ko¶ció³ szkolny. W dniu 29 czerwca 1981 roku, dekretem Kurii Biskupiej w Gorzowie Wielkopolskim, podpisanym przez ks. Bpa Wilhelma Plutê ( ) dokonano podzia³u parafii ¦w. Micha³a i utworzono now± p.w. Naj¶wiêtszej Marii Panny Królowej Polski. Pierwszym proboszczem nowej parafii zosta³ ks. Sylwester Zawadzki. W latach 1981-1985 staraniem Gospodarza wybudowano Dom Parafialny o powierzchni 1800 m2 i nadano mu tytu³ Jana Paw³a II. Mia³o to miejsce w 1987 r. W latach 1981-2000 w parafii pracowali nastêpuj±cy Ksiê¿a wikariusze: ks. Jan Najkowski, ks. Roman Wróbel, ks. Ryszard Przew³ocki, ks. Krzysztof Skokowski, ks. Edward Urbañski, ks. Marek Orpel, ks. Tadeusz Ba³amut, ks. Przemys³aw Kaminiarz, ks. Miros³aw Mazgu³a, ks. Jan ¯ych, ks. Piotr ¯uberek, ks. Andrzej Cie¶lak, ks. Józef Bia³asik, ks. Ireneusz £uczak, ks. Tadeusz Wielgolaski, ks. Janusz Drgas, ks. S³awomir Kupiec, ks. Krzysztof Maksymowicz, ks. Mariusz Piekoszewski, ks. Roman Malinowski, ks. Dariusz Smierzchalski-Wachocz. Od roku 1987 do roku 1993 w parafii pracowa³y siostry zakonne Mi³osierdzia ¦wiêtej Rodziny - Boromeuszki z Trzebnicy: S. Felicja, S. Samuela, S. Beniamina. l wrze¶nia 1999 r. dekretem erekcyjnym Kurii Biskupiej w Zielonej Górze, dokonano nowego podzia³u administracyjnego parafii ¶wiebodziñskich. Obecnie ¦wiebodzin posiada trzy parafie, na czele których stoj±: ks. kanonik Benedykt Pacyga (dziekan dekanatu ¶wiebodziñskiego) - parafia p.w. ¦w. Micha³a Archanio³a, ks. kanonik Sylwester Zawadzki - parafia p.w. Mi³osierdzia Bo¿ego oraz ks. Zbigniew Matwiejów (wicedziekan miejscowego dekanatu) - parafia p.w. Naj¶wiêtszej Marii Panny Królowej Polski. Ks. Zbigniew Matwiejów obj±³ funkcjê proboszcza 24 sierpnia 1999 r. i jest drugim proboszczem w historii parafii utworzonej w latach 80-tych minionego stulecia i ko¶cio³a, który przed laty by³ s³aw± miejscowych braci luteran. Obecny Proboszcz, podobnie jak jego poprzednik, wnosi w ¿ycie parafii i ca³ego miasta sw± nadziejê i wiarê w lepsze jutro, a tak¿e mi³o¶æ, prawdê i sprawiedliwo¶æ, od których zale¿eæ bêdzie przysz³o¶æ nastêpnych pokoleñ.





Jubileusz ¶wiebodziñskiego zabytku



¦wiebodziñska Gazeta Powiatowa
Wydanie Nr 09[105] 2000

W¶ród zabytkowych budowli ¦wiebodzina osobn± pozycjê zajmuje ko¶ció³ Matki Bo¿ej Królowej Polski. Sylwetka ¶wi±tyni od stu lat na trwa³e wpisa³a siê w krajobraz miasta. Usytuowany w s±siedztwie parku, stoi na miejscu dwóch wcze¶niejszych zborów protestanckich. Pierwszy z nich zbudowano w 1694 r. i niespe³na 50 lat pó¼niej rozebrano. Drugi ko¶ció³ ¶wiebodziñscy ewangelicy wznie¶li w latach 1746 - 1750. Równie¿ ta budowla z muru pruskiego okaza³a siê nietrwa³a. W koñcu XIX w. podjêto decyzjê o wybudowaniu nowego ko¶cio³a murowanego z ceg³y. Miejscowa gmina ewangelicka uzyska³a na ten cel znacz±ce wsparcie finansowe od cesarza. Wilhelma. Pierwsze prace budowlane rozpoczêto w 1898 r. wg projektu G. L.

Mockela. Architekt pos³u¿y³ siê stylem neogotyckim, nawi±zuj±c czê¶ciowo do wczesnogotyckich budowli niemieckich.

Powsta³ okaza³y ko¶ció³ trzynawowy, z emporami w nawach bocznych, ca³o¶æ nakryto sklepieniem krzy¿owo-¿ebrowym. Od strony zachodniej monumentalno¶ci dodaje wie¿a wys. 60 m. We wnêtrzu z pierwotnego wyposa¿enia zachowane s± dzi¶ ju¿ unikalne witra¿e. Na kwaterach w prezbiterium przedstawiono Narodziny Chrystusa oraz Zmartwychwstanie - ufundowane przez ówczesne w³adze miasta, st±d umieszczony na nich herb ¦wiebodzina. W nawach bocznych ca³o¶ci dope³niaj± czterej ewangeli¶ci.

Przetrwa³y równie¿ i nadal s³u¿± oryginalne 42-g³osowe organy - dzie³o mistrza Sauera z Frankfurtu n. Odr± Ko¶ció³ starannie zaprojektowano, nadaj±c wnêtrzu i stronie zewnêtrznej spójny stylowo charakter. Elementy wyposa¿enia równie¿ nawi±zywa³y do form neogotyckich: organy oraz nieistniej±ce ju¿ o³tarz i ambona.

Prace budowlane zakoñczono w koñcu 1900 r. Do 1945 r. budynek s³u¿y³ jako zbór protestancki. Po wojnie za¶ zosta³ przystosowany do potrzeb przyby³ej tu polskiej ludno¶ci katolickiej. Funkcjonowa³ najpierw jako ko¶ció³ pomocniczy, a po generalnym remoncie w latach 80-tych, ustanowiono tu now± parafiê p.w. Matki Bo¿ej Królowej Polski.

W tym roku ¶wi±tynia obchodzi 100-lecie istnienia. Jest jednym z tych miejsc gdzie w sposób szczególny splata siê historia. Spójno¶æ estetyczna i stylowa s± warto¶ci± tej budowli, bêd±cej ¶wiadectwem swojej epoki - reprezentuje jeden z najpopularniejszych stylów architektonicznych ko¶cio³ów XIX w. Stuletnia perspektywa czasowa nakazuje nam z szacunkiem podchodziæ do tego zabytku, ochraniaæ go i zachowywaæ dla przysz³ych pokoleñ.

Danuta Miliszewska




100-lecie ko¶cio³a pw. N.M.P. Królowej Polski w ¦wiebodzinie



¦wiebodziñska Gazeta Powiatowa
Wydanie Nr 06[114] 2001

Na barki ksiêdza Zbigniewa Matwiejówa, proboszcza od dwóch lat parafii pw. NMP Królowej Polski spad³y obchody 100-lecia ko¶cio³a, pierwotnie nosz±cego imiê Fryderyka (zbór Fryderyka) i bêd±cego od r. 1901 do r. 1945 ¶wi±tyni± protestanck± (by³ to ju¿ trzeci zbór).

Dzieje tego ko¶cio³a s± równie burzliwe, co dzieje samej enklawy ¶wiebodziñskiej (zainteresowanych odsy³amy do broszurki wydanej z okazji 100-lecia ko¶cio³a, któr± mo¿na nabyæ w ko¶ciele lub w budynku parafii w Parku Chopina).

Ksi±dz Zbigniew Matwiejów jest bardzo dobrym gospodarzem, co widaæ choæby po piêknie odremontowanej plebanii i super wyposa¿onej kot³owni gazowej - ale gdyby nie Jego parafianie i w ogóle kr±g ludzi dobrej woli, otaczaj±cych Go i pomagaj±cych w przygotowaniach do obchodów - ciê¿ar by³by nie do ud¼wigniêcia.

Ksi±dz Zbigniew wiêc, na ³amach "Gazety Powiatowej" dziêkuje: firmie "Okno" Romana Gwizda, PPU "Lech" Pana Pietrasika, "Skiold Pasz" w Radoszynie - Braciom W.S. Zawadzkim, WBK w ¦wiebodzinie, BG¯ w ¦wiebodzinie, PKO BP SA w ¦wiebodzinie, Kancelarii "Leg Artis" Jaros³awa Dziewy i Eugeniusza £yszczyka, firmie "Per-fekt" - Piekut i Partnerzy s.c., PZU, "Warta" w ¦wiebodzinie, PPHU "Okland" w ¦wiebodzinie, Agencji Ochrony "Care Trans" w ¦wiebodzinie.

WSZYSTKIM - Bóg zap³aæ.

Osobne, serdeczne podziêkowania ksi±dz proboszcz Matwiejów pragnie z³o¿yæ pracownikom Domu Kultury, a zw³aszcza dyrektorowi - Panu Zbigniewowi Szumiñskiemu, Pani Danusi So-bociñskiej i Pani Beatce Mechow-skiej (wschodz±cej gwie¼dzie w spikerowaniu). którzy z takim sercem i zaanga¿owaniem pomagali we wszelkich sprawach organizacyjnych, ³±cznie z nag³o¶nieniem.

Plan obchodów 100-lecia Ko¶cio³a pw. NMP Królowej Polski w ¦wiebodzinie

 

28.04.2001 (Sobota)
16.00 Otwarcie wystawy - Historia ko¶cio³a
16.45 Wyk³ad - Przesz³o¶æ i tera¼niejszo¶æ ko¶cio³a pw. NMP Królowej Polski - mgr Tomasz Mo¿ejko
18.00 Msza ¶w.
29.04.2001 (Niedziela)
12.00 Uroczysta Suma inauguruj±ca obchody jubileuszu - po Mszy ¶w. - koncert
17.00 Nabo¿eñstwo Ekumeniczne
30.04.2001 (Poniedzia³ek)
09.00 Msza ¶w. z kazaniem okoliczno¶ciowym
18.00 Msza ¶w. z kazaniem okoliczno¶ciowym. Po Mszy ¶w. - Koncert organowy
01.05.2001 (Wtorek)
09.00 Msza ¶w. z udzia³em ksiê¿y pracuj±cych w Parafii w latach 1981-2000
14.00 Festyn Parafialny
17.30 Nabo¿eñstwo Majowe
21.00 Apel Jasnogórski
02.05.2001 (¦roda)
09.00 Msza ¶w. z kazaniem okoliczno¶ciowym. Po Mszy ¶w. - Koncert organowy
18.00 Msza ¶w. z kazaniem okoliczno¶ciowym
19.00 Adoracja Naj¶wiêtszego Sakramentu
21.00 Apel Jasnogórski
03.05.2001 (Czwartek)
12.00 Uroczysta Suma Odpustowa. Po Mszy ¶w. - Uroczysto¶æ Patriotyczna przed pomnikiem Niepodleg³o¶ci
17.00 Nabo¿eñstwo Majowe i Procesja Eucharystyczna z racji Odpustu
21.00 Apel Jasnogórski

 

Bo¿ena Sieciechowicz




Remontuj± dach



Dzieñ za Dniem
Wydanie Nr 27[190] z dnia 13 lipca 2005 r.

Konieczny objazd ulicy Parkowej. Remontuj± dach.

Zamkniêta na kilka dni ulica Parkowa wymaga³a cierpliwo¶ci ze strony kierowców, zmuszaj±c ich do objazdu przez ulicê G³ogowsk±. Szczególn± trudno¶æ sprawia³o to jad±cym w kierunku LORO oraz kieruj±cym siê do wyjazdu z miasta przez ulicê M³yñsk±. Trudno¶æ nastrêcza³ fakt, ¿e niemal wszystkie ulice wokó³ s± jednokierunkowe. Wiêkszo¶æ zmotoryzowanych przyjê³a jednak tê niedogodno¶æ ze zrozumieniem. Ruch pieszych odbywa³ siê normalnie, nie nastrêczaj±c wiêkszych problemów. Uwagi dotyczy³y braku znaków informuj±cych wcze¶niej o obje¼dzie. Czê¶æ kieruj±cych musia³a zawracaæ w stronê ul. Kiliñskiego, by dostaæ siê na ul. G³ogowsk±. Wyja¶nijmy, ¿e ul. Parkow± zamkniêto ze wzglêdu na konieczno¶æ przeprowadzenia prac renowacyjnych na dachu Ko¶cio³a Matki Bo¿ej Królowej Polski.

aj




Parkowa zablokowana. Fryderyk w remoncie



www.swiebodzin.com.pl
24 lipca 2005 r.

Od 1900 do 1945 r., zbór im. Fryderyka by³ znanym centrum protestanckim na ziemi ¶wiebodziñskiej. Do 1945 r. mia³y tu miejsce drobne przebudowy wnêtrza i otoczenia, które jednak nie zmieni³y architektury obiektu. Od kilkunastu ju¿ dni trwa remont dachu. Zmieni siê nie tylko jego jako¶æ, ale równie¿ i kolor. Z tego wzglêdu utrudnienia w przeje¿dzie przez centrum miasta potrwaj± najprawdopodobniej do koñca tego tygodnia.

Po 105 latach od wybudowania obiektu przez niemieckiego architekta Hagedorna, dzi¶ ko¶ció³ pw. Naj¶wietszej Marii Panny Królowej Polski stoi w obliczu kapitalnego remontu... dachu.

Z kart historii

Zbór zosta³ wybudowany w stylu wczesno-gotyckim, z zastosowaniem ceg³y glazurowanej. D³ugo¶æ zboru z zachodu na wschód wynosi 47,5 metra, przy najwiêkszej szeroko¶ci 23,5 metra. Uk³ad zboru jest trzynawowy, nakryty dachem g³ównym a od g³ównego gzymsu opadaj±cymi dachami jednospadowymi. Od zachodu przystaje wie¿a, wysoka na 60 metrów, która w swych 5 kondygnacjach zawiera wej¶cia, pomieszczenia organowe i miechowe z bocznymi schodami, dzwonnic± i pomieszczeniami zegarowymi. Od góry wie¿a jest zakoñczona he³mem pokrytym miedzi±. Ku wschodowi wychodzi prostok±tne prezbiterium z przylegaj±c± od pó³nocy zakrysti±. Od po³udnia usytuowano salê konfirmantów, wzglêdnie salê zebrañ. W podziemiach ko¶cio³a umieszczono kot³owniê i sk³ad wêglowy. Wej¶cie do wnêtrza zboru poprzedza podwójny portal. Pozosta³e portale s± zaopatrzone w przedsionki. Pomieszczenia zboru pokry³o sklepieniami krzy¿owymi. Sklepienia nawy g³ównej i naw bocznych s± oparte na 8 granitowych filarach. D³ugo¶æ pierwszych wynosi 13,5 metra, przy odstêpach 11,75 metra. W zborze umieszczono empory boczne i jedn± organow±. Mo¿na siê do nich dostaæ z zewn±trz przez drzwi i schody (dzi¶ nie u¿ywane). Zbór posiada w nawie g³ównej 999 miejsc siedz±cych i na emporach 478. Razem jest 1477 miejsc siedz±cych. Koszt budowy wyniós³ ostatecznie 230 000 marek. Budowa zboru by³a du¿ym wydarzeniem religijnym dla ¶wiebodziñskich protestantów, jak i w ca³ej Brandenburgii. Wiele rodzin ze ¦wiebodzina fundowa³o poszczególne elementy bogatego wyposa¿enia wnêtrza. O³tarz zosta³ sfinansowany przez protestanck± gminê. Chrzcielnicê ufundowali pañstwo Susmanowie i Hubciowie. Dwa okna obrazowe ufundowa³ Albert Skarl. Cztery kolejne okna (po strome po³udniowej) sfinansowali dr Müglich, Hugon Blacke i Eliza Müller. Okna po stronie pó³nocnej ufundowali Paula Bottcher, Emil Margraff, Karol Jander i Willi Müller. Zbór otrzyma³ równie¿ wielkie organy, 42-g³osowe. S± one dzie³em nadwornego organmistrza Sauera z Frankfurtu n./Odr±. Na ozdobê organów cesarzowa Niemiec wydatkowa³a sumê a¿ 5 000 marek. W wzniesionym obiekcie zastosowano wiele nowoczesnych (jak na owe czasy) rozwi±zañ technicznych: ogrzewanie powietrzem i o¶wietlenie gazowe (w latach 20-tyeh XX wieku zastosowano o¶wietlenie elektryczne). W wie¿y zboru znajdowa³ siê zegar na 8-dniowy czas biegu, a tak¿e dzwony: dwa stare i jeden nowy. Ten ostatni zosta³ odlany przez ludwisarza Schillinga w Apoldzie. I tak, 11. grudnia 1900 r. odby³o siê uroczyste po¶wiêcenie trzeciego ju¿ zboru im. Fryderyka. By³a to wielka uroczysto¶æ. Przybyli na ni± go¶cie z ca³ych Niemiec. Od 1900 do 1945 r., zbór im. Fryderyka by³ znanym centrum protestanckim na ziemi ¶wiebodziñskiej. Do 1945 r. mia³y tu miejsce drobne przebudowy wnêtrza i otoczenia, które jednak nie zmieni³y architektury obiektu.

Jak to by³o

31. stycznia 1945 r. ¦wiebodzin zajê³y oddzia³y Armii Czerwonej. Rosjanie pozostawili po sobie trochê zniszczeñ. A przy tym zrabowali bardziej cenne przedmioty z wyposa¿enia ko¶cio³a. W marcu 1945 roku do ¦wiebodzina przybyli pierwsi osadnicy i repatrianci. Pocz±tkowo opiekê nad ko¶cio³em ¶w. Micha³a i zborem Fryderyka sprawowa³ katolicki proboszcz ksi±dz Müller. W po³owie roku 1945 przyby³ tu - wraz z repatriantami - ksi±dz Piotr Janik, pochodz±cy z Brze¿an. 30. czerwca 1945 r. ksi±dz Müller opu¶ci³ ¦wiebodzin, a ksi±dz Piotr Janik obj±³ dwa ko¶cio³y miejskie, 7 wiejskich i 3 kaplice na terenie miasta. W dniu 23. wrze¶nia 1945 r. ksi±dz Piotr Janik otrzyma³ nominacjê na proboszcza parafii w ¦wiebodzinie. W latach 1945-1981 poprotestancki zbór nale¿a³ do parafii p.w. ¦w. Micha³a Archanio³a w ¦wiebodzinie i by³ traktowany jako tzw. ko¶ció³ szkolny. W dniu 29. czerwca 1981 roku, dekretem Kurii Biskupiej w Gorzowie Wielkopolskim, podpisanym przez ks. Bpa Wilhelma Plutê ( ) dokonano podzia³u parafii ¦w. Micha³a i utworzono now± p.w. Naj¶wiêtszej Marii Panny Królowej Polski. Pierwszym proboszczem nowej parafii zosta³ ks. Sylwester Zawadzki. W latach 1981-1985 staraniem Gospodarza wybudowano Dom Parafialny o powierzchni 1800 m2 i nadano mu tytu³ Jana Paw³a II. Mia³o to miejsce w 1987 r. W latach 1981-2000 w parafii pracowali nastêpuj±cy Ksiê¿a wikariusze: ks. Jan Najkowski, ks. Roman Wróbel, ks. Ryszard Przew³ocki, ks. Krzysztof Skokowski, ks. Edward Urbañski, ks. Marek Orpel, ks. Tadeusz Ba³amut, ks. Przemys³aw Kaminiarz, ks. Miros³aw Mazgu³a, ks. Jan ¯ych, ks. Piotr ¯uberek, ks. Andrzej Cie¶lak, ks. Józef Bia³asik, ks. Ireneusz £uczak, ks. Tadeusz Wielgolaski, ks. Janusz Drgas, ks. S³awomir Kupiec, ks. Krzysztof Maksymowicz, ks. Mariusz Piekoszewski, ks. Roman Malinowski, ks. Dariusz Smierzchalski-Wachocz. Od roku 1987 do roku 1993 w parafii pracowa³y siostry zakonne Mi³osierdzia ¦wiêtej Rodziny - Boromeuszki z Trzebnicy: S. Felicja, S. Samuela, S. Beniamina. l. wrze¶nia 1999 r. dekretem erekcyjnym Kurii Biskupiej w Zielonej Górze, dokonano nowego podzia³u administracyjnego parafii ¶wiebodziñskich. Obecnie ¦wiebodzin posiada trzy parafie, na czele których stoj±: ks. kanonik Benedykt Pacyga (dziekan dekanatu ¶wiebodziñskiego) - parafia p.w. ¦w. Micha³a Archanio³a, ks. kanonik Sylwester Zawadzki - parafia p.w. Mi³osierdzia Bo¿ego oraz ks. Zbigniew Matwiejów (wicedziekan miejscowego dekanatu) - parafia p.w. Naj¶wiêtszej Marii Panny Królowej Polski. Ks. Zbigniew Matwiejów obj±³ funkcjê proboszcza 24. sierpnia 1999 r. i jest drugim proboszczem w historii parafii utworzonej w latach 80-tych minionego stulecia i ko¶cio³a, który przed laty by³ s³aw± miejscowych braci luteran. Obecny Proboszcz, podobnie jak jego poprzednik, wnosi w ¿ycie parafii i ca³ego miasta sw± nadziejê i wiarê w lepsze jutro, a tak¿e mi³o¶æ, prawdê i sprawiedliwo¶æ, od których zale¿eæ bêdzie przysz³o¶æ nastêpnych pokoleñ.

Tu i teraz

Od kilkunastu dni kosció³ pw. NMPKP przechodzi staranny remont dachu. Renowacja wymaga³a zamkniêcia czê¶ci ulicy Parkowej, poprzez któr± odbywa sie ruch ko³owy w kierunku Placu Browarnianego i dalej do Zamkowej. Teraz wielu kierowców wygl±da na zdezorientowanych, bo do niedawna ulica jedno- zmieni³a siê na dwukierunkow±, a przynajmniej od i do pewnego miejsca.


Strona po³udniowa - prace ostatecznie zakoñczone

Prace na dachu ¶wiebodzñskiego ko¶cio³a odbywaj± siê ju¿ od kilkunastu miesiêcy. Wcze¶niej remontowano po³udniow± stronê, obecnie pracownicy zajmuj± siê stron± pó³nocn±.


Strona pó³nocna - prace w toku

Teraz wszystko wskazuje na to, ¿e kolejny remont dachu zgodnie z przyjêtym harmonogramem prac bêdzie mia³ miejsce dopiero w 2105 roku. No có¿, wiêkoszo¶æ z nas tych chwil z pewno¶ci± ju¿ nie doczeka.

Tomasz Domañski


komentarz[0] |

© 2001-2012 by Robert Ziach C&Co. A.G.™ ® 2012 by Schwiebus.pl
Wszelkie prawa zastrzeone.

0.018 | powered by jPORTAL 2